«Վատ հայրը» ֆիլմի գլխավոր դերում Սերժ Ավետիքյանն է

Տիգրան Ավետիքյանի «Վատ հայրը» կարճամետարժ ֆիլմը ներկայացված է «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնի «Հայկական համայնապատկեր» ծրագրում:

«Հոր դերը խաղում է հայրս` Սերժ Ավետիքյանը, որդու դերը` եղբայրս` Հովնաթան Ավետիքյանը,- այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ ասաց նա:- 27-ամյա Օլիվիեն վերադառնում է իր մանկության գյուղը` մորից ժառանգած հողը վաճառելու: Նա հույս ունի ավելի մտերմանալու հոր` Ժակի հետ, որը ձիաբույժ է: Վերջինս երեք երիտասարդ իրավազանցների է վարձում` գործի մեջ իրեն օգնելու համար, իսկ Օլիվիեի խանդն ու անհանգստությունն ավելի ու ավելի են առաջնային դառնում»:
Տիգրան Ավետիքյանը շատ է կապված հոր հետ, պատմեց, որ միշտ հետևել է, թե ինչպես է նա աշխատում, շատ է սիրում նրան, ներծծված է նրա արտիստիզմով: Պատմեց նաև, որ ինչ-որ շրջան անհաջողություն է ունեցել դպրոցում, վերցրել է տեսախցիկն ու սկսել նկարել:
Երիտասարդ ռեժիսորը հետաքրքիր դիտարկում արեց կանանց և տղամարդկանց հավասարության խնդրի առնչությամբ: «Ֆրանսիայում նոր-նոր են սկսել բարձրաձայնել կանանց և տղամարդկանց հավասարության մասին, ուրախ եմ, որ վերջապես տեսնում եմ մի քաղաք, որտեղ ամենուր կանայք են»,- ասաց նա:
Անդրադառնալով հայ կինոյի առաջընթացին ու պրոպագանդմանն առնչվող «Իրատես de facto»-ի հարցին` ասաց, որ երկար տարիներ համաշխարհային կինոշուկայում առավելություն են տվել հարուստ երկրների ֆիլմերին, բայց արդեն հասկացել են, որ պետք է ներկայացվի նաև այլ երկրների, այդ թվում` Հայաստանի արվեստը, քանի որ դա մի ամբողջ հարստություն է, և պետք է շատերը տեսնեն: Ռեժիսորը նշեց նաև, որ հայկական ֆիլմերն իրենց ուրույն տեղն ունեն Կաննի փառատոնում:
Տիգրան Ավետիքյանն առաջին անգամ է լինում Հայաստանում: Մեր մյուս հարցին` հասցրե՞լ է ճանաչել Հայաստանը, և արդյո՞ք հայաստանյան իրականությունն արտացոլում կգտնի իր ֆիլմերում, նա պատասխանեց, որ հավանաբար ապագայում կնկարահանի մի ֆիլմ, որտեղ կարտացոլվի Հայաստանը: Բավականաչափ ճանաչել Հայաստանը, իհարկե, չի հասցրել:
Ասեմ, որ մի փոքր էլ հիասթափված էր ֆրանսահայ ռեժիսորը. ֆիլմերի, իր արվեստի մասին խոսելու փոխարեն, լրագրողներն ավելի շատ նրան խորհուրդներ էին տալիս` ինչպես սովորել հայերեն, ինչպես ապրել Հայաստանում: Ոմանք անգամ, ռեժիսորի Հայաստան տեղափոխվելու դեպքում, պատրաստ էին տրամադրելու իրենց բնակարանը:

Արմինե ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Հեղինակի նյութեր

• Պատմության վկաները
• Վերացող ծաղիկներ
• Ձեռք մեկնելու գաղափարը առաքելության վերածվեց
• «Մի նայեք, որ փոքր է մեր երկիրը, եթե արդուկով այս սարերը հարթեցնեք, Չինաստանից մեծ կլինի»
• «Բանկ օտոման» գործողությունը ժամանակին ցնցել էր ամբողջ Եվրոպան
• «Դրսից մեզ վրա կա­րող են ազ­դել միայն ներ­սի գոր­ծիք­նե­րով»
• «Ե­րե­սուն տա­րի ձգ­վեց մեր ան­կա­խու­թ­յան պատ­մու­թ­յու­նը, մենք շա­հե­ցի՞նք»
• Մշա­կույ­թը հեռ­վից հե­ռու պահ­պա­նե­լու հույ­սով
• Անի­մա­ցիան, աշ­խարհն ու մենք
• «Մեր տա­րածք­նե­րը փոք­րա­ցան, ո­րով­հետև այդ­պես էլ չհաս­կա­ցանք, որ պետք է խմենք մեր բա­ժա­կով»
• Արվեստի ուժը
• Նոր մա­տե­նա­շա­րը ներ­կայաց­նում է արևմտա­հայ և ս­փ­յուռք­յան գրող­նե­րի
• Բե­մը կեն­դա­նու­թ­յուն է ստա­նում ա­ռայժմ միայն մա­նուկ­նե­րի հա­մար
• «Գիրք սիրողների համար սա իսկական մկնդեղ է` հյութեղ ու անտանելի»
• Հա­մաշ­խար­հա­յին դա­սա­կան­նե­րի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թ­յուն­նե­րը՝ դու­դու­կով
• «Բնակ­չու­թ­յու­նը պատ­րաստ չէ, բայց տար­վում են աշ­խա­տանք­ներ»
• Ամա­նո­րի գի­շե­րը դի­մա­վո­րե­լու են ե­կե­ղե­ցում
• «Ջա­զի մեջ զգաց­վում է ապ­րածդ ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը»
• «Ե­թե չլի­ներ Փե­լե­շ­յա­նը, կար­ծում եմ, դեռևս գտած չէի լի­նի կի­նո­յում իմ ու­ղին»
• «Հու­շար­ձան­ներն այդ տա­րածք­նե­րի պատ­կա­նե­լու­թ­յան անձ­նագ­րերն են»

Մեկնաբանություններ