Ունենք և՛ հացի խնդիր, և՛ հուսահատության տանող անորոշություն

Եթե հանգամանքների բերումով պետական որևէ պաշտոն կորզածը կամ անհայտ աղբյուրից վարձատրվող հասարակական ակտիվիստը, «հանուն երկրի բարօրության», իրեն իրավունք է վերապահում «ժողովրդի անունից» հրապարակավ «մատ թափ տալ» նույն այդ ժողովրդի վրա, ապա մեղավորը ոչ թե «մատ թափ տվողն» է, այլ նրան հանդուրժող օրվա իշխանությունը: Մեղավոր է, քանի որ նույն այդ իշխանությունը, այդպիսիներին «լռեցնելու» համար, նախ՝պետք է անթերի կատարի իր վրա դրված պարտականությունը, իսկ ապա, անհրաժեշտության դեպքում, կիրառի նաև օրենքով նախատեսված համապատասխան գործիքակազմ:

Ավաղ, այսօր Արցախը հայտնվել է մի իրականությունում, որտեղ բացակայում է թե՛ մեկը, թե՛ մյուսը: Արդյունքում ունենք և՛ հացի խնդիր, և՛ թշնամու կողմից հայի առևանգում, և՛ հուսահատության տանող անորոշություն, և՛, վերջապես, այն ամեն ցավալին, ինչ այսօր ունենք:

Սենոր Հասրաթյան

Մեկնաբանություններ