Հասկանում եմ, որ էմոցիաները շատ են՝ հունիսի 12-ից հետո և շարժման ապագայի շուրջ, և դա բնական է, բայց առաջ պետք է գնալ ռացիոնալ փաստարկների վրա հենվելով...
Հարավկովկասյան աշխարհաքաղաքական համայնապատկերը 1920-1928 թվականներին. Վրաստան՝ դեպի Արևմուտք, Ադրբեջան՝ դեպի Թուրքիա, Հայաստան՝ դեպի Արևմուտք (սրտատրոփ սպասում առ Սևրի պայմանագիր): Իսկ Ռուսական կայսրության տարածքում արյունալի քղաքացիական պատերազմ է...
Որքանով պատմությունից , գրքերից, փաստագրական և գեղարվեստական ֆիլմերից է հայտնի, անգլոսաքսերը միշտ գնում են իրենց փողերի հետևից, և չկատարած խոստումների համար պատժում են։ Խիստ են պատժում։
ՈՒշադիր նայեք այս պայծառ զինվորի կերպարին։ Նայեք, եթե կարող եք։ Նա Մհեր Խաչատրյանն է, ով իր կյանքի 26 տարիների ընթացքում հասցրել էր մասնակցել երկու` Ապրիլյան և Արցախյան երրորդ պատերազմներին ու պահել Հայրենիքի սահմանները` Հայաստանն ու Արցախը։
Սյունիքի շուրջ բարձր մակարդակով ուշագրավ հայտարարությունները շարունակվում են։ Այս անգամ Իրանի արտգործնախարարն է հայտարարել՝ Իրանը դեմ է ցանկացած ծրագրի կամ նախաձեռնության, որը կփոխի տարածաշրջանի ժողովրդագրությունը և սահմանները։
Այսօր թերևս խոսեմ «Pax Azerbaijana» եզրույթի մասին, որը ադրբեջանական գերիշխանության աշխարհաքաղաքական նախագիծ է: Կտեսնենք, որ այն այլևս «գետնի վրա» գոյություն ունեցող իրողություն է:
Եվ ուրեմն, Pax Azerbaijana-ն կամ, որ նույնն է՝ «Ադրբեջանական խաղաղությունը», աշխարհաքաղաքական հասկացություն է, որն արտահայտում է Ադրբեջանի ձգտումը՝ Հարավային Կովկասում հաստատել գերիշխող դիրք և տարածաշրջանային զարգացումները ենթարկել սեփական ռազմավարական շահերին...