Ինչ որ չափի ինքնիշխանություն ունեցող սեփական պետականություն ստեղծելու առաջին և ամենակարևոր պայմանը ինքնաբավ էկոնոմիկա ունենալն է, քանի որ դրա հիման վրա են կառուցվելու պետականության մյուս ատրիբուտները՝ քաղաքական իշխանությունը, բանակը, գիտությունն ու կրթական համակարգը, առողջապահությունը, և այլն։
Տնտեսագիտություն չիմացող, բայց Դրայզերի «Ֆինանսիստի», «Հանճարի» ու «Տիտանի» ընթերցողն անգամ գիտե, որ տրանսպորտային պրոյեկտ առաջ քաշող քաղաքապետացուն առնվազն 10 տարով է գալիս։ Ունի խոշոր առևտրի և սպասարկման կետերի տերերի աջակցությունն ու նախորոք ծախել է յուղոտ պատառները, իհարկե՝ համաձայնությունների տեսքով։
Անցած տարի այս օրերին թշնամին հրետակոծում էր հայկական բնակավայրերը Գորիսից մինչև Սոթք։ Հայկական կողմն ունեցավ 224 զոհ, բայց 224 վայրկյան անգամ սգո օր չհայտարարվեց։
Նոր պատերազմի հավանականության պայմաններում Երևանի ընտրությունների հաջորդ օրը՝ սեպտեմբերի 18-ը, հայ ժողովրդի համար կարող է նշանավորվել նոր ծանր հոգեբանական էջով, որի հեղինակը լինելու է բացառապես հայ հասարակությունը։
Նիկոլենք շան պես ու շնից առավել վախենում են հեղաշրջումից, շատ լավ գիտեն, թե դրանից հետո ինչ է սպասվում բոլոր իշխանազավթներին, նրանց այդ գործում աջակցածներին, պետական դավաճաններին…
Շուրջ 6 ամիս է գեներալ Գրիգորի Խաչատուրովն անազատության մեջ է: Այս ընթացքում իրավապահներն ինչ հեքիաթ ասես պատմեցին, իշխանական քարոզիչներն ինչ հիմարություն ասես բրթեցին, իսկ տակը բան չկա:
...Երբեմն թվում էր, որ Սերիկի ու իմ միջև կա անհաղթահարելի տարածություն, սահման, որի անդորրը չի կարելի խախտել. պատճառը՝ երկյուղը, պատկառանքն ու հարգանքն էր, որ ունեմ գիտության ու արվեստի այս մեծ երախտավորի հանդեպ:
Իրանի հոգևոր առաջնորդի խորհրդական Ալի Աքբար Վելայաթիի քննադատական խիստ տոնայնությամբ հոդվածը մեզանում շատ քննարկվեց։
Այդ քննարկումը, սակայն, ուներ մի կարևորագույն թերություն՝ երբ հոդվածի շեշտադրումներն ընդհանրապես չէին դիտարկվում Իրանի արտաքին քաղաքական փոփոխված ռազմավարության համատեքստում...