Թուրքիայում սոցիալիզմի, կոմունիստական կուսակցության գլխավոր շինարարի հետ անգորական «հեղափոխական-անկախության մարտիկները» վարվեցին միանգամայն պարզ եղանակով: 1921 թվականի հունվարի 29-ի գիշերը Թուրքիայի կոմունիստական կուսակցության հիմնադիրներից մեկին` Մուստաֆա Սուբխիին և նրա 14 ընկերներին նավապետն ու նավի անձնակազմը, որոնց օգնությամբ նրանք փորձում էին փախչել հետապնդումից, մորթեցին Սև ծովի ջրատարածքում, ինչը ստացավ «Տասնհինգի սպանդ» անվանումը:
Պահրէյնի թագաւորութիւնը կը գտնուի Արաբական (Պարսից) ծոցի շրջանին մէջ: Անոր տարածութիւնը 760 քառակուսի քիլոմեթր է: Պահրէյն կազմուած է 50 բնական ու 33 արհեստական կղզիներէ եւ ունի գեղեցիկ ծովեզերք, բարձր որակի շինարարական կառոյցներ ու, տակաւին, ամբողջ կղզիի տարածքին կան արմաւենիի եւ ձիթապտուղի ծառեր: Աշխարհագրական տարածութեամբ փոքր այս կղզին այսօր դարձած է տնտեսական ու մշակութային կեդրոն եւ զբօսաշրջիկներ հմայող երկիր: Այս փոքր կղզին այսօր դարձած է գեղեցիկ եւ կը հմայէ այցելուները:
Շիկահողի դիրքերից մայիսի 26-ին առևանգված 1989 թվականին ծնված ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ՀՈՎԱԳԻՄՅԱՆԻՆ ու 2004 թվականին ծնված ԿԱՐԵՆ ՂԱԶԱՐՅԱՆԻՆ Սումգայիթում դատում են որպես ծանր հանցագործների, ահաբեկիչների, դիվերսանտների։
Ադրբեջանի առաջատար քաղաքական գործիչներից մեկը՝ Իլհամ Շահին օղլին գրում է.
« ..մենք հարգում ենք Ռուսաստանին, բայց հիմա պետք է գտնվենք ուժեղի, հաղթողի, Արևմուտքի կողմում, որ լուծենք մեր խնդիրները»:
Մեջլիսի պատգամավոր Մուսաբեկովը հայտարարում է «Ռուս-իրանական ավանտյուրան ձախողեցինք...»:
«Մեր տարածաշրջանում խաղաղությունն այլընտրանք չունի և մեր կառավարությունն առերեսվելով բոլոր դժվարությունների և բարդությունների հետ, շարունակելու է խաղաղության քաղաքական ուղեգիծը»:
Իրանի հոգևոր առաջնորդի խորհրդական Ալի Աքբար Վելայաթիի քննադատական խիստ տոնայնությամբ հոդվածը մեզանում շատ քննարկվեց։
Այդ քննարկումը, սակայն, ուներ մի կարևորագույն թերություն՝ երբ հոդվածի շեշտադրումներն ընդհանրապես չէին դիտարկվում Իրանի արտաքին քաղաքական փոփոխված ռազմավարության համատեքստում...