Սկսեմ նրանից, որ մարտի 26-ին Սիսիանի ավագանու ՏԻՄ ընտրություններում` Աշոտավան գյուղում, ոչ բարով հաղթել են ՔՊ֊-ականները։ Երևի նրանից է , որ մինչ օրս Սիսիան-Աշոտավան ճանապարհը, որ ընդհամենը 6 կմ է, տարիներ շարունակ մնում է անմխիթար վիճակում և առանց զարմանալու տաքսու վարորդները հրաժարվում են ոտք դնել այդ կողմերը։
Մի’ մոռացիր, որ Իմ հետևորդները պետք է լինեն առանձնահատուկ ժողովուրդ` զատված ուրիշներից, տարբեր` ճանապարհներով, կյանքի տարբեր չափանիշներով ու սովորույթներով և այլ շարժառիթներից մղում ստացող:
ՈՒղիղ ճամփեքից խոտորվել եմ ես, մոլորյալ եմ, Տե՛ր,
Անհուն մեղքերի ծովն եմ ես սուզվել, Տե՛ր, փրկեա դու ինձ,
Ինձ՝ մոլորյալիս Դու հետ դարձրու, Տե՛ր, օգնիր Դու ինձ,
ՈՒղիղ ճամփեքից խոտորվել եմ ես, մոլորյալ եմ, Տե՛ր:
Այսօր եվրոպական հեղինակավոր Politico պարբերականը Հայաստան-Ադրբեջան հարաբերություններին վերաբերող իր հոդվածում մեջբերել է ԵՄ անանուն բարձրաստիճան մի պաշտոնյայի խոսք, ըստ որի, ԵՄ դիտորդական առաքելությունը «պատրուլների» գործունեության, ինչպես նաև այլ տեղեկատվությամբ կիսվում է Ադրբեջանի հետ։
Ադրբեջանցի երկու դիվերսանտրերի հայտնվելը Սիսիանում պատահական չէ:
Նախ, Բաքուն հասկացնում է, որ ե՛րբ ցանկանան իր ասկյարները կմտնեն Հայաստանի ցանկացած բնակավայր և ի՛նչ ցանկանան կանեն, քանի որ Հայաստանի ոչ միայն սահմաննորը պաշտպանված չեն, այլև ներքին անվտանգության համակարգը միայն ընդդիմադիրներին լռեցնելու համար է:
Ընդամենը, այս անգամ մարդ չեն մորթել:
(Ի շարունակություն նախորդ՝ «Տեղի «ուրվականը», Լաչինի «փականը», Երևանի «ոդիսականը»... ՈՒղիղ հարցերին՝ ուղիղ պատասխաններ» հոդվածի):
Վերջերս նկատվում է հայ-ռուսական շփումների ակտիվացում:
Սակայն սա այն չէ, ինչը կարելի է կոչել հարաբերությունների վերբեռնում, երբեմնի բարիդրացիական հարաբերությունների վերականգնում կամ դիվանագիտական պրոտոկոլային հանդիպումներ:
Բարոյականության բոլոր կարմիր գծերը վաղուց արդեն անցած Կիևի օկուպացիոն նացիստական ռեժիմը թիրախավորել է նաև ՈՒղղափառ եկեղեցուն և նրա հոգևորականներին։ Հարձակման են ենթարկվում վանքերը և եկեղեցիները, իսկ շարքային հավատացյալ մարդիկ և հոգևորականները ենթարկվում են քարոզչական և քրեական հետապնդումների։ Ռեժիմի վերջին ստոր արարքը Կիև-Պեչերսկի Լավրայի վանահայր, Միտրոպոլիտ Պավելի կալանավորումն էր։
Ինչպե՞ս է ստացվում, որ աղետ աղետի հետևից է գալիս մեր գլխի:
Քառօրյա կոչված արհավիրքի օրերին եթե մեկի մտքով անցներ, ասեր` տարելիցի օրը մայրաքաղաքում հրավառություն է լինելու ՄուԳուչյանի նկարչատան աշխատանքի հաջող ավարտի պատվին, ասողին հոգեկան խանգարում ունեցող կհամարեին։ Բայց եղավ:
...Վաղ առավոտյան մի բուռ արև եմ բերել ամնքիդ։
Անցյալ տարի այս օրը` ապրիլի 10-ին Հայ Առաքելական եկեղեցին նշում էր Ծաղկազարդը։ Եվ համացանցում կարդացինք բարի ավետիսը.Արցախյան երրորդ պատերազմում անմահացած Կարեն Միրզոյանի մայրը` Արաքսյա Մկրտումյանը որդի է լույս աշխարհ բերել, և փոքրիկը կրելու է հերոսացած եղբոր անունը` Կարեն։
Իրանի հոգևոր առաջնորդի խորհրդական Ալի Աքբար Վելայաթիի քննադատական խիստ տոնայնությամբ հոդվածը մեզանում շատ քննարկվեց։
Այդ քննարկումը, սակայն, ուներ մի կարևորագույն թերություն՝ երբ հոդվածի շեշտադրումներն ընդհանրապես չէին դիտարկվում Իրանի արտաքին քաղաքական փոփոխված ռազմավարության համատեքստում...