... թե «Ժառանգությունը», որտեղ աջը ձեռքը երբեք չի իմացել, թե ինչ է անում ձախը, միշտ էլ «սիրախաղերի» մեջ է եղել իշխանությունների, նրա տարբեր թևերի հետ` Զորավարին «փարևելուց» մինչև կրթական ոլորտ:
Հոկտեմբերի լույս 14-ի գիշերը անգլիական «Reuters» գործակալությունը մի խելահեղ աղմուկ բարձրացրեց, հաղորդելով, թե Սիրիա են ժամանել հազարավոր իրանցի զինծառայողներ և լիբանանյան «Հըզբոլլահ» կուսակցության շիական կամավորներ։
Հանրակրթական դպրոցի, մասնավորապես ավագ դասարանի խնդիրների մասին խոսվել է բազմիցս: Սակայն այն, ինչ վերջերս տասներկուերորդ դասարանի աշակերտներից մեկը պատմեց, պարզապես կրթության չգոյության մասին էր վկայում:
Սահմանադրական բարեփոխումների շուրջ քննարկումներն ավելի շատ ոչ բովանդակային հարթությունում են ընթանում: «Այո»-ի և «Ոչ»-ի ճակատների ներկայացուցիչները միմյանց հասցեին մեղադրանքներ են «շռայլում», ինչից մայր օրենքի նոր մոդելը ոչինչ չի շահում:
«2015-ը շատ խորհրդանշական տարի է Ղազախստանի բոլոր քաղաքացիների համար. ուղիղ 550 տարի առաջ Եվրասիական մայր ցամաքի կենտրոնում մեր նախնիները հիմնեցին Ղազախական խանությունը: Այդ իրադարձությունը մեկնակետն էր ղազախ ժողովրդի բազմադարյա պետականության, որ առավել ամբողջական արտահայտություն գտավ ներկա պետության մեջ՝ Ղազախստանի Հանրապետության»:
Երեք գերտերությունների ղեկավարների հանդիպման փաստը, որը կանխատեսելի էր տարբեր տեսակի սիստեմային նկատառումներից ելնելով, առաջ է քաշում բազմաթիվ որակապես նոր ու չլուծված հարցեր, որոնցից հիմնականը միաբևեռ ուժային աշխարհին փոխարինելու եկող ուժային բազմաբևեռության տեսակն ու բնույթն է...