Այսօր Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանում մարդիկ լացում են իրենց տների առաջ։ Տանը երեխաներ կան, կրծքի երեխա կա։ Ընտանիքներ կան, որոնք չգիտեն՝ վաղն ուր են գնալու, որովհետև քաղաքապետարանը որոշել է քանդել այդ տները...
Օրեր առաջ գրել էի, որ Արցախից տեղահանված մի ընտանիքի, որտեղ 3 մանկահասակ երեխա կա, կահույք է անհրաժեշտ. նոր տուն էին տեղափոխվելու, որտեղ ոչ մի բան չկար...
Որքան էլ ժամանակակից գիտական հանրությունը մարդու դիմագծերի և բնավորության կապն ուսումնասիրող ֆիզիոգնոմիկան համարի կեղծագիտություն, միևնույն է՝ նայելով ԱՇՈՏ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ լուսանկարին, նույնիսկ նրան չճանաչողները վայրկյան անգամ չեն վարանի հերքել այդ թեզը...
Շենգավիթում ինչ որ տնակներ են եկել քանդելու, բնակիչներն էլ, 2-ամսական երեխաներին ձեռքներն առած, չեն թողնում տրակտորը մտնի տարածք, քարերով հարվածում են տեխնիկային...
Բոլշևիկները համոզում էին, որ պրոլետարիատին երջանիկ են դարձնելու՝ հողը կուլակից խլելով ու գյուղացուն տալով, գործարանները բուրժուաներից խլելով ու բանվորին տալով։ Խլեցին, բայց չտվեցին։ Պրոլետարն էլ երջանիկ չդարձավ։ Գուլագներում երջանկություն չկա...
Այսօր թերևս խոսեմ «Pax Azerbaijana» եզրույթի մասին, որը ադրբեջանական գերիշխանության աշխարհաքաղաքական նախագիծ է: Կտեսնենք, որ այն այլևս «գետնի վրա» գոյություն ունեցող իրողություն է:
Եվ ուրեմն, Pax Azerbaijana-ն կամ, որ նույնն է՝ «Ադրբեջանական խաղաղությունը», աշխարհաքաղաքական հասկացություն է, որն արտահայտում է Ադրբեջանի ձգտումը՝ Հարավային Կովկասում հաստատել գերիշխող դիրք և տարածաշրջանային զարգացումները ենթարկել սեփական ռազմավարական շահերին...