Այսօր Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանում մարդիկ լացում են իրենց տների առաջ։ Տանը երեխաներ կան, կրծքի երեխա կա։ Ընտանիքներ կան, որոնք չգիտեն՝ վաղն ուր են գնալու, որովհետև քաղաքապետարանը որոշել է քանդել այդ տները...
Օրեր առաջ գրել էի, որ Արցախից տեղահանված մի ընտանիքի, որտեղ 3 մանկահասակ երեխա կա, կահույք է անհրաժեշտ. նոր տուն էին տեղափոխվելու, որտեղ ոչ մի բան չկար...
Որքան էլ ժամանակակից գիտական հանրությունը մարդու դիմագծերի և բնավորության կապն ուսումնասիրող ֆիզիոգնոմիկան համարի կեղծագիտություն, միևնույն է՝ նայելով ԱՇՈՏ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ լուսանկարին, նույնիսկ նրան չճանաչողները վայրկյան անգամ չեն վարանի հերքել այդ թեզը...
Շենգավիթում ինչ որ տնակներ են եկել քանդելու, բնակիչներն էլ, 2-ամսական երեխաներին ձեռքներն առած, չեն թողնում տրակտորը մտնի տարածք, քարերով հարվածում են տեխնիկային...
Բոլշևիկները համոզում էին, որ պրոլետարիատին երջանիկ են դարձնելու՝ հողը կուլակից խլելով ու գյուղացուն տալով, գործարանները բուրժուաներից խլելով ու բանվորին տալով։ Խլեցին, բայց չտվեցին։ Պրոլետարն էլ երջանիկ չդարձավ։ Գուլագներում երջանկություն չկա...
ՈՒկրաինայի հարցով կայացած վերջին բանակցությունները վկայում են, որ Մոսկվան չի փոխել իր սկզբունքային դիրքորոշումը և չի գնա վերջնական խաղաղության, եթե չհամաձայնեցվեն եվրոպական անվտանգության հիմնարար խնդիրները։
Այստեղ գլխավոր հարցը ՆԱՏՕ-ի՝ 1997թ. ռազմական ներկայության վերադարձի մեջ է: Բանակցային գլխավոր ուղերձն այն է, որ Ռուսաստանը չի հրաժարվել 2021թ. ներկայացված պահանջներից և մտադիր չէ ռազմավարական նպատակները փոխարինել ժամանակավոր հրադադարով՝ հանուն ԱՄՆ դիվանագիտական հաղթանակի...