Հայկական բանակի օրվա առթիվ ասելիք շատ կա, բայց ուզում եմ մեջբերել դեռևս 2010 թ. նոյեմբերի 26-ին «Հայաստանի զրուցակից» երկլեզու թերթում հրապարակված «Հայկական հարցն այսօր. I. Ռազմավարական մակարդակ» իմ հոդվածից ընդամենը մեկ պարբերություն...
«Մենք փայլուն հաղթանակ ենք տարել, թե հետո ինչ եղավ նախկին իշխանությունների խնդիրն է»,- հունվարի 28-ի՝ ինձ համար շա՜տ ցավոտ օրվա, մի հատվածում «փայլատակեց» Սասունը, նույն ինքը՝ Միքայելյան...
Այս օրը շնորհավորելու համար չէ միայն։
Այս օրը հիշեցնելու համար է՝ ով ենք մենք, երբ կանգնած ենք։
Հայոց բանակը ձևավորվել է ոչ թե հրամանով, այլ ներքին պարտադրանքով՝ չկորչելու...
Այսօր՝ Հայկական բանակի 34-րդ տարեդարձին, պարտադիր է ոչ միայն շնորհավորական ձևականությունների մասին խոսելը, այլև առաջին հերթին՝ ազնիվ ու դառը գնահատական տալ այն ճանապարհին, որով բանակը անցել է վերջին տարիներին...
ՈՒկրաինայի հարցով կայացած վերջին բանակցությունները վկայում են, որ Մոսկվան չի փոխել իր սկզբունքային դիրքորոշումը և չի գնա վերջնական խաղաղության, եթե չհամաձայնեցվեն եվրոպական անվտանգության հիմնարար խնդիրները։
Այստեղ գլխավոր հարցը ՆԱՏՕ-ի՝ 1997թ. ռազմական ներկայության վերադարձի մեջ է: Բանակցային գլխավոր ուղերձն այն է, որ Ռուսաստանը չի հրաժարվել 2021թ. ներկայացված պահանջներից և մտադիր չէ ռազմավարական նպատակները փոխարինել ժամանակավոր հրադադարով՝ հանուն ԱՄՆ դիվանագիտական հաղթանակի...