Եվրոպական գամբիտ՝ կանխատեսելի էնդշպիլով

Օստապ Իբրահիմովիչը Վասյուկին էր դարձնում համաշխարհային շախմատային մայրաքաղաք, Վավաևիչն էլ Երևանն է դարձնում աշխարհաքաղաքական շախմատի «Նյու Վասյուկի»: Միայն քայլերը գիտի, բայց միաժամանակյա խաղի սեանս է կազմակերպել: Ֆիլմի էն դրվագը հիշեցի, երբ խաղի մասնակից վասյուկցի շախմատիստը ապուշ կտրած հարցնում է գլխավերևում կանգնած մյուս շախմատիստին. «Նա զոհաբերում է թագուհին, ի՞նչ անեմ»: «Հանձնվիր՝ քանի ուշ չէ»,- լինում է պատասխանը:

Երևի մեր այսօրվա «գրոսմայստերներից» մեկն էլ է մյուսին հարցրել՝ Եվրոպական քաղաքական համայնքի «միաժամանակյա սեանսին» մասնակցելուց առաջ. «Նա պատրաստվում է զոհաբերել Հայաստանը, ի՞նչ անեմ»: «Կեր, ի՞նչ պիտի անես»,- հաստատ եղել է պատասխանը:

Եվ ուտում են, առայժմ՝ հայկական խորտիկներ, թեև «ճաշացանկի» երկար սպասված ախորժալի պատառը հայ-ռուսական հարաբերությունների «մատաղն» է:

Հայաստանի «թիվ մեկ շախմատիստն» էլ սեղանից-սեղան է անցնում և նույն երջանիկ-ապուշ ժպիտով բարի ախորժակ մաղթում «գրոսմայստերներին». «Կերեք, անուշ լինի»:

Իսկ թե ում քթերից են բերելու վաղը սրանց էսօրվա կերածը՝ չորրորդական կարևորության հարց է:

Լիլի Մարտոյան

Հեղինակի նյութեր

• Երբ ղասաբն է կարգվում վիրաբույժ
• Ստախոսության մարաթոն և «սակրավորներ»
• Հիմարության կանխավարկած
• Հերոստրատի «Արտեմիսն» ու «հերոստրատիկի» Արցախը
• Ոչ միայն ՔՊ-ն, սրանց նախընտրական պաստառն էլ է մահաբեր
• «Օրենքով գողերը»՝ օրենքից դուրս
• Փողոցով եկածը փողոցային մարտավարությամբ էլ իշխանություն է պահում
• «Փափուկ, ինտելիգենտ, փոխշահավետ ապահարզան»
• Երբ թոռը՝ «խնձոր», իսկ պապը «ծառ» է
• Պարականոն դիրքափոխություն
• Երբ ուղեղը հիվանդանում է, տրամաբանությունը արձակուրդ է գնում
• Քաղաքացիակա՞ն, թե՞ «Քանդարարական պայմանագիր»
• Ձեռքը ձեռք է լվանում, երկու ձեռքը՝ «խաղաղություն»
• «Նավթահանքերի գեներալները»
• Մուկը, Կարասն ու Մայր մեղուն
• Ֆեյսբուքյան առօրյա. 14 տարի առաջ և հիմա
• ժամացույցը միացված է. դարակազմիկ պարտիա է խաղարկվելու
• ՀՀԿ-ն լքում է ընտրասպարեզը
• Ժողվարչապետից՝ «քլունգի մատերիալ»
• Քյանդրբազություն՝ երկու լարի վրա

Մեկնաբանություններ