Ինչ որ բան մեզանում պակաս է,
մարվել է մեռոնը հավատքի,
ու, մինչդեռ սրբորեն պահել ենք
մերանը մեր ոգու ու կամքի,
մեր կաթը, կարծես թե, շաղել են
խառնածին ու օտար՝ տմարդի,
դե, մենք էլ, մեր ձեռքով, ինքնակամ,
տխմարին ընտրել ենք, ըստ կարգի։
Այսօրը, որ դեռ երեկ ապագա էր,
սպասելիքներով շռայլ, անակնկալներով բազմախոստում,
հիմա հեռանում է անվերադարձ ու գլխահակ,
ծրագրերը ձախողած ղեկավարի նման,
որի հիշատակի համար արդեն վաղը,
ինչպես անչար շիրմաքարի առջև,
գլխարկ պետք է հանենք ու հիշենք անհիշաչար.
«Հեռացողի մասին միայն լավը»:
Ես կախվել եմ ժամանակի թարթիչներից.
արտասուք եմ, կուտակվում եմ ու չեմ ընկնում,
մի ձայն հանկարծ մութ խորքերից շշնջաց ինձ.
-Ի՞նչ ես կախվել, թափվելու տեղ զո՛ւր ես փնտրում:
Արտաքին ագրեսիան Ուկրաինայի ու Վենեսուելայի հանդեպ միջազգային իրավական առումով նույնն է, բայց՝ բովանդակությամբ խիստ տարբեր:
Ուկրաինայում պետությունը ռեժիմից առանձին էր ընկալվում։
Վենեսուելայում պետությունն արդեն վաղուց նույնացվել էր ռեժիմի հետ։ Երբ այդ նույնացված ռեժիմին հարված է հասցվում, շատերը դա չեն ընկալում որպես արտաքին ագրեսիա...