Ատելության մասին

Ատում եմ, քանզի անզոր եմ այն ուժերի հանդեպ, որոնք իմ դժբախտության պատճառն են:

Մինչդեռ՝ ատելության խոսքն արգելված է:

Այլոց մասին կամ լավ, կամ՝ ոչինչ:

Իսկ ԷԳՈՍ ընդվզում է, ցանկանում է չեզոքացնել իրեն սպառնացող մահացու վտանգները:

ԱԳՐԵՍԻԱ՞, մեզ այն թույլ չեն տա:

Ուրեմն՝ ԱՎՏՈԱԳՐԵՍԻԱ՝ ինքնաոչնչացում, ինչին մենք ականատես եղանք վերջերս:

Ես ատում եմ, ասել է, թե հոգիս երևույթ կամ աներևույթ տագնապներից խռովված է:

Ասում են երջանիկ ազգերը պատմություն չունեն:

Ես ունեմ, ու դարերի խորքից լսում եմ դատավճիռս՝ ապրեիր այնպես, որ քեզ ատեին, ատեին այնպես, ինչպես անզորներն ատում են հզորներին:

Բոլոր ժամանակներում եղել են ու կան ատելի ռեժիմներ և այդ ուժերին ատող տառապյալ ժողովուրդներ: Հիմա կրկին փորձությունների ու տառապանքների փուլում ենք:

Կտեսնե՞նք կրկին Հայոց վերածնունդը:

Հուսանք այո, թեպետ, ՊՈԼԻՏՈԳԵՆԵՏԻԿ ՀԻԵՐԱՐԽԻԱՅԻ այս դասավորության մեջ, երբ խախտված է պատմական օրինաչափությունների տրամաբանությունը, դժվար, թե հաջողենք:

Գարուշ ՔՈԹԱՆՋՅԱՆ

Մեկնաբանություններ