Փաշինյանը այսօր էլ պարտվեց, և դա նշանակում է մեկ բան: Հասկանալով խրոնիկ պարտությունների բեռը և իր պսևդոհաղթանակների անարժեքությունը՝ նա ման է գալու մեկ մեծ և իրական հաղթանակ: Այդ «մեծ-իրական հաղթանակի» իր կողմից ցանկալի և արդեն անայլընտրանք վայրը լինելու է Մայր Աթոռը...
Ուժայիններով Գյումրիի եկեղեցին գրավելը, արենդայով վերցված տիրադավներով պատարագը, հենց դեկտեմբերի 7-ին գյումրեցիներին վիրավորելը հարյուր հազարավոր մարդկանց մեջ խորքային ծանր մտորումներ են առաջացնում...
Ի՞նչ աստիճանի կարող են իջեցնել հասարակությանը, մինչև սթափվի և կյանքի ու դիմադրության նշաններ ցույց տա՝ առայժմ պարզ չէ։ Չգիտեմ, թե որն է մեր կարմիր գիծը, բայց արդեն ինչ-որ բան նշմարվում է. այս ամենը հասարակության զգալի մասի մեջ միայն զզվանք ու արդեն վրդովմունք է առաջացնում...
Սիոն սրբազան,
Սրտիս խորը ցավով և հոգուս անհուն բարկությամբ, ինչպես այսօր առավոտյան հեռախոսային հաղորդագրությամբ ասացի Ձեզ, հիմա էլ այսպես՝ հրապարակային հետևյալն եմ հնչեցնում...
Չարենցը կասեր. «Դեմքերը, ախ, բութ են այնպես՝ կարծես շինված են տապարով»:
Հայ մարդկանց կիրակիները պղծելուց բացի, դավաճանության, տիրադավության, սրբապղծության հպարտ ցուցադրությունից բացի ուրիշ ոչ մի արդյունք նա չի գրանցում...
Գլոբալիզմը բիզնեսի զարգացման հետ կապված բնական պրոցես է, որը միաբևեռ աշխարհակարգի ժամանակ վերաբերում էր ամբող աշխարհին, որից նույն ձևով օգտվել են ԱՄՆ-ը և Չինաստանը ու նաև բոլոր նրանք, որոնք նման հնարավորություն ունեն։
Այդ առումով, երկրների միջև միակ տարբերությունն այն է, որ լիբերալ դեմոկրատիայի պայմաններում կապիտալը ոչ լրիվ է պետության հսկողության տակ...