Կիրակի վաղ առավոտյան Թեհրանում սկսվել է Իրանի զոհված գերագույն առաջնորդ այաթոլլա Ալի Խամենեիի հոգեհանգստյան աղոթքը՝ հաղորդում է Tasnim-ը։ Ալի Խամենեիի և նրա ընտանիքի՝ նրա հետ միասին զոհված չորս անդամների համար աղոթքը անցկացվում է Թեհրանի Մեծ Մոսալլայում։ Սգո արարողությանը մասնակցում են միլիոնավոր մարդիկ։               
 

«Տերը», «ծառան» և ժողովուրդը

«Տերը», «ծառան» և ժողովուրդը
06.07.2026 | 15:17

Պապայի փողերով ու ախրանայով վեր-վեր թռչող լակոտներ կան, է՞, որ նապաստակի սիրտ ունեն, բայց տպավորություն են ուզում ստեղծել, թե առյուծին հենց նոր մեջտեղից ճղեցին:

Հիմա էս աքլորացած քպական խորոզներն են. թուրք պապաները կանգնած են մեջքներին, էլ բերանները փակել չի լինում:

Անհեթեթությունը հասել է այնտեղ, որ փողոցային խոսելաձևն ու վարվելակերպը հիմնավորապես յուրացրած երեկվա դեղնակտուց պաշտոնյաներն այսօր լեզվի ու պարկեշտության սահմաններ են գծում, սպառնալով հաշվեհարդար տեսնել նրանց հետ, ովքեր «խախտել» են այդ սահմանները:

«Բոլոր նրանք, ովքեր այս տարիների կամ ամիսների ընթացքում իրենց լեզվին ազատություն են տվել, հատել են մարդկային պարկեշտության բոլոր սահմանները՝ նրանց մենք առանձնահատուկ ոգևորությամբ ենք սպասում ԱԺ-ում և ոչնչացնելու ենք քաղաքականապես, մինչև վերջին մարդը»։

Այս «սարսափազդու» սպառնալիքի հեղինակը դեռևս Ազգային ժողովի նախագահ չընտրված Ռուբեն Ռուբինյանն է կամ Քըլըչի Ռուբենը, ինչպես կնքել է սրան լեզվի տակ ոսկոր չունեցող ֆեյսբուքյան ընդդիմությունը: Պատկերացնում եմ՝ ինչ «սահմռկեցուցիչ» նրբերանգներ կգումարվեն սրա «առանձնահատուկ ոգևորությանը», երբ դառնա Ազգային ժողովի նախագահ, ընդդիմությունն էլ ոտք դնի խորհրդարան:

Առայժմ սպառնում է ընդամենը «ոչնչացնել»:

«Մինչև վերջին մարդը»:

Ընդ որում, ոչ միայն քաղաքական ընդդիմությանը «ոչնչացնել», այլև ընդդիմանալ-դիմադրել-հակազդել փորձող հանրության ակտիվ հատվածին ևս:

Սա, փաստորեն, խորհրդարանական երկրի խորհրդարանական մեծամասնության ճանապարհային քարտեզն է, որով անարգել շարժվել են անցած ութ տարիներին և շարունակելու են առաջ ընթանալ, եթե արգելակներ չդրվեն այդ ճանապարհին: Ոչ թե հռետորական, ճարտասանական խոչընդոտներ, որոնց պակասը չկար նաև նախորդ խորհրդարանում, այլ գործուն թակարդներ, որ կամ զգուշորեն պիտի շրջանցեն «ոտավորված» քպականները, կամ «ոտքը ջարդեն»՝ հայտնվելով դրանց ծուղակում:

Կզորի՞ ընդդիմությունն այս դժվարին գործում՝ արդարացված կլինի նրա մուտքը խորհրդարան, չի՞ զորի՝ մեղքն իրենց վիզը, ինչպես ասում են: Ժողովուրդն է ասում, ես չէ:

Այն նույն ժողովուրդը, որ խորհրդարան մտնելու մանդատ է տվել ընդդիմությանը և հիմա լիարժեք իրավունք ունի պահանջելու.

«Տե՞ր ես կանգնել մանդատիդ, տեր եղիր, ուրեմն, ոչ թե օտար տիրոջ ծառայի օրակարգով շարժվող սպասյակ: Ես էլ տեսնեմ, թե ինչ եմ անում բերնեբերան լցված համբերությանս բաժակի հետ: Վերջին կաթիլին եմ սպասում: Հետո ինձնից նեղանալ չլինի: Չեմ նայելու՝ ով ինչ կարգավիճակով է իմ տունը քանդում՝ տիրո՞ջ, թե՛ ծառայի: Ե՛ս եմ տեր կանգնելու իմ տանը»:

Ժողովուրդն է ասում: Ես չէ:

Արժե ականջ դնել ժողովրդի ձայնին, անկախ նրանից, «տիրո՞ջ» ականջներ ունես, թե՞ «ծառայի»:

Լիլի Մարտոյան

Դիտվել է՝ 540

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ