Ադրբեջանում հասարակությունը վատ աչքով է նայում օկուպացված Արցախին։ Հատկապես Արցախի տարածքում ծառայողները, նրանց ծնողները կարծում են, թե իրենք հայտնվել են դժոխքում։ Երեկվանից սոցցանցերի ադրբեջանական տիրույթում զայրույթ և անեծք է պտտվում սեփական բանակի հրամկազմի հասցեին։ Հատկանշական է, որ ալիևների դինաստիան սուր քննադատության է ենթարկվում միայն նրանց կողմից, ովքեր չեն բնակվում Ադրբեջանում...

Չի կարելի արագ մոռանալ Շաքիի «դեպքը» և իշխանությանը դուրս թողնել խոր վերահսկողության ու պատասխանատվության դաշտից՝ նորից տրվելով նրա թելադրած հերթական նարատիվներին ու օրակարգերին...

Նախորդ գրառման մեջ խոսեցինք Գերմանիայի արագ ռազմականացման, Եվրոպայում ուժերի հավասարակշռության փոփոխության և այն վտանգի մասին, որ վերազինված Բեռլինը վաղ թե ուշ կարող է ինքնուրույն ուժային կենտրոն դառնալ։ Բայց սա ընդամենը տեսանելի շերտն է...

Վրաստանի ներքաղաքական դաշտում նկատվում է լարվածության աճ` պայմանավորված երկրում ադրբեջանական և թուրքական տնտեսական ու ժողովրդագրական ազդեցության ընդլայնմամբ...

Գնահատելով Ռուսաստան- Հայաստան երկկողմ կապերի ներկա վիճակը, Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինն ավելի վաղ ընդգծել էր Ռուսաստանի կարգավիճակը որպես Հայաստանի հիմնական առևտրատնտեսական գործընկեր. 2026 թվականի սկզբից ի վեր, պետությունների միջև ապրանքաշրջանառության ծավալը հասել է 2,5 միլիարդ դոլարի...

Մերձավոր Արևելքում ԱՄՆ ռազմական բազաների կրճատումը՝ Պարսից Ծոցից մինչև Կովկաս փոխում է ուժերի հավասարակշռությունը։ Ամերիկյան գերիշխանությանն աստիճանաբար փոխարինելու է գալիս Իրանի, Ռուսաստանի և Թուրքիայի մրցակցությունը: Իսկ Իսրայելը դառնում է կարևոր դերակատար։ Եթե այս միտումը պահպանվի, առաջիկա տասնամյակի ընթացքում Իրանը կկարողանա ընդլայնել իր ազդեցությունը Իրաքի տարածքով դեպի Կովկաս, Թուրքիան կփորձի ընդլայնվել Ադրբեջանի և Կենտրոնական Ասիայի ուղղությամբ, իսկ Ռուսաստանը, բնականաբար, ձգտելու է պահպանել իր անվտանգության հարավային գոտին...

Ֆաշիզմը երբեք չի վերադառնում նույն համազգեստով։ Այն վերադառնում է նոր բառերով, նոր թշնամիով և նոր «օրինական» պատճառով...

Երեկվա մեր հրապարակմամբ արտահայտված մտահոգությունը, որ ԱՄՆ-ը կարող է վերսկսել Իրանի դեմ հարձակումը, և պատերազմն այս դեպքում կարող է ավելի ավերիչ լինել ու մեծամասշտաբ, ընդամենը ժամերի ընթացքում նոր հիմնավորումներ ստացավ: Բայց մինչ դրանք ներկայացնելը, նկատենք, որ «Аргументы и факты»-ին տված բացառիկ մեկնաբանության մեջ ռազմական փորձագետ Յուրի Կնուտովի հայտարարությունը, ըստ որի, Միացյալ Նահանգներում Կոնգրեսի միջանկյալ ընտրությունների նախաշեմին ԱՄՆ-ի նախագահ Դոնալդ Թրամփը կարող է գնալ հակամարտության սրման՝ հաղթանակի հաշվին իր վարկանիշը բարձրացնելու նպատակով, միանգամայն տրամաբանական է...

Քաղաքականությունն ունի իր լեզուն, իսկ քաղաքագիտությունը՝ այն կարդալու իր տրամաբանությունը։ Քաղաքականություն կարդալը նշանակում է տեսնել ոչ միայն ցուցադրվող ուժը, այլև դրա սահմանները, դրա գինը, պատճառներն ու հնարավոր հետևանքները...

Համաշխարհային կարգերը հենվում են գաղափարախոսությունների վրա։ Գաղտնիք չէ, որ ԱՄՆ-ն հանդիսանում է գեոքաղաքական կանոններ սահմանողն ու թելադրողը...