ՈՒ՞ր են գնում երազները

Քնելուց առաջ բարձս թափ տվեցի. մի ամսվա երազ թափվեց միջից։ Ես էլ ասում եմ՝ ու՞ր են գնում երազներս. դու մի ասա, բարձի մեջ են թաքնվում։ Ննջարանիս ամբողջ հատակը «սեքընդ հենդ» երազներով ծածկվեց։ Մի քանիսը ճզմվել, դեֆորմացվել էին գլխիս ծանրությունից, էն ամենահներն արդեն մի քիչ քայքայվել, դժվար ճանաչելի էին դարձել, կամ ես էի արդեն մոռացել։ Վառ էլեկտրական լույսի տակ երազները մի տեսակ, խամրած էին երևում։ Զգույշ քայլելով, որ հանկարծ ոչ մեկին չտրորեմ, մոտեցա պատուհանին ու բացեցի։ Հոկտեմբերյան գիշվերվա սառը քամին, որ ճանճի նման դարան էր մտել ապակու մյուս կողմում, ներս խուժեց, գողացավ երազներն ու թռավ դուրս։ Ես հայացքով հանգիստ ուղեկցեցի նրան. շուտով նա երազների հետ միասին խառնվեց մթությանն ու անհետացավ։ Հիմա ծիտիկները քնած են, բայց վաղը, երբ արթնանան, կծածկվեն դրանցով, ցրտերն արդեն սկսվել են:

Հենրիկ Պիպոյան

Մեկնաբանություններ