Հայաստանի հանրության մի զգալի մասի համար Արցախի կորուստը ցավ չէ, նրանք դա թեթև են տանում։ Նրանց համար իրենց պաշտոնը, ապրուստը, փող աշխատելու հնարավորություննները, ուտել-խմելն ավելի կարևոր են, քան հայրենիքի մի մասի կորուստը, հազարավոր ջահել-ջիվան, հերոս տղաների զոհվելը։ Նրանք կարծում են, որ այլևս չկա Արցախի հարց, իրենց համոզմամբ՝ այն փակվել է։ Նույն կերպ նրանք թեթև են տանելու ՀՀ սահմանադրությունը փոխելը, անկլավների հանձնումը, 300 հազար ադրբեջանցիների «վերադարձը» և այլն։ Այդ մարդկային զանգվածը հազարամյակով Հայաստանում պետականություն չունենալու, Հաայստանի անկախացումից հետո բոլոր իշխանությունների վարած քաղաքականության հետևանքն է։ Անհայրենիքները, ապազգայինները կերակրատաշտի շուրջ միավորված են, դրսի հզոր կենտրոններն էլ թույլ չեն տալիս Հայաստանի հայրենասեր, գիտակից ուժերի միավորումը, քաղաքական իրավիճակի փոփոխությունը։
Ոսկան Սարգսյան