Շիրազի ծննդյան տարեդարձը փառավորապես նշվեց՝ ի հեճուկս հայոց դավաճանների

Կուզեի նստել մի քարի վրա

Եվ անվերջ նայել իմ Արարատին,

Հարբել հայրենի միրաժով նրա

Եվ հավերժ նայել իմ Արարատին:

Աղբյուրների պես աղջիկները գան,

Ես ծարավ սրտով չնայեմ նրանց,

Տուն կանչե մորս ձայնը իրիկվան՝

Չպոկեմ սարից աչքս կարոտած:

Եվ նստած լռին այդ քարի վրա՝

Անդադար նայեմ իմ Արարատին,

Մինչ շիրիմ դառնա քարն էլ ինձ վրա

Եվ մամռած նայեմ իմ Արարատին:

Հովհաննես ՇԻՐԱԶ

Հ. Գ.

Ոքան էլ հակոբմովսես պնակալեզ գոյանքն իր մի բուռ գոյանքիկների հետ փորձում են ծաղրել Հայոց դասական արժեքները, հայրենասիրական ոգին, մարդկային հույզերն ու ապրումները, հակառակն է ստացվում՝ ազգը տրորում է այդ ենիչերիներին՝ հայհոյանքի թավշյա լաթով տեղը տեղին փայլեցնելով, պսպղացնելով դրանց ծնած մայրիկներին...

Խաչիկ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ

Մեկնաբանություններ