Ինչի՞ վրա են հույս դրել «խաղաղության» ջատագովները

Եկեք երկու պարզ հարց տանք․

1. Եթե միջազգային զսպման մեխանիզմները էլ ավելի թուլանան, և Ադրբեջանը, բացի իր սեփական մղումներից, չունենա որևէ այլ խոչընդոտ Հայաստանի վրա հարձակվելու համար, արդյոք կհարձակվի՞, թե կասի՝ «լավ, հայերը խաղից դուրս են, թող իրենց համար հանգիստ կողքի քաշված տնտեսություն զարգացնեն»։

2. Կարո՞ղ է աշխարհում առաջանալ մի իրավիճակ, երբ միջազգային զսպման մեխանիզմներ այլևս չլինեն։

Կարծում եմ՝ երկրորդ հարցի պատասխանը միանշանակ է։ Սրանից բխում է նաև առաջին հարցի միանշանակ պատասխանը։

Հարց է առաջանում՝ ինչի՞ վրա են հույսը դրել «խաղաղության» ջատագովները՝ կզելով, ուրանալով և հնարավոր ամեն ինչ զիջելով։

Նման պատմական իրավիճակ մենք արդեն ունեցել ենք՝ Անիի թագավորությունում, երբ որոշվեց, որ աշխարհաքաղաքական հարցերը մեր գործը չեն, ու՞մ երեխեքի հաշվին պետք է Անին պահենք, և քանի որ լավ էլ հարուստ ենք ապրում, կարելի է մի կողմ քաշվել ու միայն տնտեսությամբ զբաղվել։ Արդյունքում Անին, անեցիների հետ միասին, գցեցին քացու տակ ու ավերեցին։

Վահրամ Մարտիրոսյան

Մեկնաբանություններ