Համաշխարհային պատերազմի առաջին տարիներին Կովկասյան ռազմաճակատում ձեռք բերած հաղթանակների շնորհիվ ռուսական բանակը գրավել էր Օսմանյան կայսրության տարածքի մի մասը, որի մեջ էր համարյա ամբողջ Արեւմտյան Հայաստանը:
Ովքեր չգիտեն պատմությունը և այս կամ այն պատվերի շրջանակներում ամբախ-զամբախ դուրս են տալիս, դրանք նույնպես յուրատեսակ թշնամիներ են և մոլորության սերմեր են տարածում հօգուտ Նիկոլի արկածաախնդրության։
2021 թ․ հունվարի 29-ին «Ազատություն» ռադիոկայանով տված հարցազրույցում դաշնակցություն կուսակցության ղեկավարներից մեկը հայտարարեց, որ 1920 թ․ դեկտեմբերի 2-ին Ալեքսանդրապոլում կնքված պայմանագիրը եղել է միայն զինադադարի պայմանագիր։
Կխնդրեի անպայման կարդալ, այժմեական է, շա՜տ։
Հիմա էլ Արևմուտքը մեզ դաշնակից է ձևանում, ըստ այդմ, առաջարկում եմ՝ վերհիշել պատմական այս դրվագը, որտեղ «բարեխիղճ» Արևմուտքը մեր պաշպանն ու դաշնակիցն էր և դրանից հետևություններ անել:
Զանգեզուրը Սովետական Հայաստանին միացնելուց հետո կառավարությունը հնարավորություն ստացավ ամբողջովին զբաղվել երկրի ժողովրդական տնտեսության վերականգնման, պետական և մշակութային շինարարության հարցերով:
Գիրքը` «Հայաստան 1918 թվական», տպագրության է երաշխավորել Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպության ինստիտուտի Հայաստանի ազգային ներկայացուցչության ռազմա-գիտական խորհուրդը։
Վտարանդի կառավարությունների ներկայացուցիչների գործունեությունը դարձել էր եվրոպական մամուլի քննարկման առարկա: Լրագրերի մի մասը, որը ներկայացնում էր Անտանտի տերությունների շահերը, ոգևորում էր նրանց բոլշևիկյան Ռուսաստանի դեմ մղվող պայքարում` խոստանալով օգնություն՝ դրա դիմաց որոշակի վարձատրություն ստանալու պայմանով:
Հորմուզի նեղուցը, որը միացնում է Պարսից ծոցը Օմանի ծոցին և Արաբական ծովին, իրենից ներկայացնում է երկրագնդի ամենանեղ, սակայն ռազմավարական տեսանկյունից ամենակարևոր ջրային անցումներից մեկը: Ամենանեղ հատվածում ընդամենը 21 մղոն (մոտ 39 կմ) լայնություն ունեցող այս միջանցքը դարեր շարունակ եղել է կայսրությունների բախման թատերաբեմ, իսկ ժամանակակից աշխարհում ձեռք է բերել գլոբալ «խցանման կետի» (Chokepoint) կարգավիճակ, որից կախված է համաշխարհային էներգետիկ անվտանգությունը...