Քարոզչությամբ կենսամակարդակի բարձրացման համոզմունք ստեղծել հնարավոր չէ

Ինչպես տեսնում ենք, ներհայաստանյան քաղաքական դիսկուրսի կենտրոնում առայժմ խաղաղության և հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների հետ կապված հարցերն են: Քննարկումների առյուծի բաժինը այս թեմաներն են կազմում: Բայց ինչ-որ պահի, երբ ընտրությունները առավել մոտ կլինեն, համոզված եմ, որ առաջին պլան կգան նաև սոցիալ-տնտեսական հարցերը: Իշխանությունները կբերեն փաստական և վիճակագրական տվյալներ զարգացման, կենսամակարդակի աճի, սոցիալական բարեկեցության մակարդակի բարձրացման մասին, ընդդիմությունը նույն ակտիվությամբ կքննադատի և հակափաստարկներ կներկայացնի: Ինչ հետևություններ կանեն մեր ընտրողները, համոզված եմ, որ վճռական նշանակություն կունենա 2026-ին:

Ներկա քաղաքական գործընթացները վկայում են, որ սոցիալական գործոնը առաջնային նշանակությունը պահպանում է բոլոր երկրներում: Պաշտոնական վիճակագրության նկատմամբ դրական և բացասական վերաբերմունքը պայմանավորված է յուրաքանչյուր մարդու կողմից իր սոցիալական կացության գնահատականով: Իհարկե խաղաղության պահպանումը ուժեղ փաստարկ է լինելու իշխող քաղաքական ուժի ձեռքում, որն ինտենսիվ օգտագործվելու է նախընտրական ամիսներին: Մնում է սոցիալական վիճակի և կենսամակարդակի գործոնը: Սա առավել բարդ խնդիր է, որովհետև քարոզչությամբ կենսամակարդակի բարձրացման համոզմունք ստեղծել հնարավոր չէ: Ի դեպ, կա երկու իրողություն սոցիալ-տնտեսական զարգացման հայաստանյան իրականության չափման համար, որոնք, չգիտես ինչու, կարծես քննարկումներից դուրս են մնում: Դրանք են.

1. ներգաղթ-արտագաղթ հարաբերակցությունը,

2. օտարերկրյա ներդրումների չափերը:

Այս երկուսը ինձ և շատերի համար սոցիալ-տնտեսական զարգացման իրական չափման միջոց են:

Գարիկ Քեռյան

Մեկնաբանություններ