Արարատիս

Իմ Արարատ, թույլ տուր այսօր ես էլ երգեմ սիրուս մասին,

Գիտե՜մ, շատ են քեզ գովերգել՝ քո հանճարեղ որդիքն անգին,

Բայց, դե, ես էլ քո զավակն եմ, թեկուզ այնքան ո՛չ փառունակ,

Եվ իրավունք ունեմ, հարկավ, երգեմ սիրուս մասին անհագ։

Քեզ չսիրել, ա՜խ, չի լինում, դու մեր լեռն ես, թեկուզ՝ գերված,

Մեր սրբության սրբոցն ես դու, ամեն հայի սրտին դաջված,

Որքան ջանան մեզ համոզել, որ մերը չես, քեզ մոռանանք,

Դու, Արարա՛տ, մի՜շտ հային ես, հայն էլ քոնն է՝ հա՜ր-հավիտյան։

Հայի համար դու լոկ լեռ չես, դու հե՛նց հայն ես՝ քո էությամբ,

Իրար կապող մեր շղթան ես, և վկան ես մեր պատմության,

Քեզ նայելիս ոգեշնչվո՜ւմ, ո՛ւժ ենք առնում, դառնում անպարտ,

Դեռ քեզ պետք է մենք տուն բերենք, լանջիդ պարենք հաղթանակած։

Գայանե ՊՈՂՈՍՅԱՆ

Մեկնաբանություններ