Նախորդ գրառման մեջ խոսեցինք Գերմանիայի արագ ռազմականացման, Եվրոպայում ուժերի հավասարակշռության փոփոխության և այն վտանգի մասին, որ վերազինված Բեռլինը վաղ թե ուշ կարող է ինքնուրույն ուժային կենտրոն դառնալ։
Բայց սա ընդամենը տեսանելի շերտն է...
Երբ երկրի առաջին դեմքը բաց տեքստով հայտարարում է, թե պատերազմի տարելիցի մասին «ասելու նոր բան չկա», իսկ ազգային հիմնասյուներից վերջինի՝ Հայ Առաքելական Եկեղեցու դեմ քննիչ հանձնաժողովներով է սպառնում, մենք գործ ունենք ոչ թե պարզապես մանիպուլյացիայի կամ գավառական խորամանկության, այլ պետության դիմադրողականության համակարգված կազմաքանդման հետ...
Համաձայն ՀՀ ՊՆ պաշտոնական հաղորդագրության՝ հոկտեմբերի 1-ին ՊՆ վարչական համալիրում տեղի է ունեցել ՀՀ վարչապետի որոշմամբ ստեղծված միջգերատեսչական աշխատանքային խմբի հերթական նիստը՝ աշխատանքային խմբի ղեկավար, ՀՀ պաշտպանության նախարար Սուրեն Պապիկյանի գլխավորությամբ...
Բաքվում ԱՄՆ դեսպանատունը X սոցիալական ցանցում հաղորդագրություն է հրապարակել՝ նվիրված Արցախի, Հայաստանի և ողջ հայ ժողովրդի դեմ սանձազերծված 44-օրյա պատերազմի տարելիցին...
Վրաստանի ներքաղաքական դաշտում նկատվում է լարվածության աճ` պայմանավորված երկրում ադրբեջանական և թուրքական տնտեսական ու ժողովրդագրական ազդեցության ընդլայնմամբ...
Հավանաբար շատերդ եք հիշում Թենգիզ Աբուլաձեի «Ապաշխարություն» խորհրդանշական ֆիլմը (1984 թ.), և նրա վերջում հայտնի դերասանուհու կողմից հնչեցված հայտնի արտահայտությունը. «Ինչի՞ համար է պետք այն ճանապարհը, եթե նա չի տանում դեպի տաճար»...
Ընթերցողս՝ Նատալիա Գրիգորյանը, խնդրել էր պատմել Անդրկովկասյան սեյմի մասին։ Խոստացել էի, բայց օրեր շարունակ հետաձգեցի պատասխանը՝ ավելի կարևոր նյութերի պատճառով։ Այսօր կարծես փոքրիկ «պատուհան» կա դրա համար...
«Եթէ մենք կ՛ընդունինք, որ մարդս բաղկացած է մարմինէ և հոգիէ, եթէ կ՛ընդունինք, որ մարդուս մարմինը ունի իւր հարկաւոր պահանջները, ուրեմն այն ևս պէտք է ընդունինք, որ հոգին ալ ունի իւր պահանջները...
Նայելով վերջին օրերին Ադրբեջանում տեղի ունեցող գործընթացներին ու հատկապես հետևելով առաջ եկած խնդիրներին Ադրբեջանի իշխանությունների արձագանքին, ևս մեկ անգամ վերահաստատվում է այն, ինչ հայտնի է մասնագետներիս։ Բանաձևեմ դա այսպես. ի դեմս ժամանակակից Ադրբեջանի՝ գործ ունենք մի կողմից բավական արդյունավետ աշխատող և կայուն բռնապետական համակարգի հետ, իսկ մյուս կողմից էլ՝ խիստ ճգնաժամային, խոցելի ու բազմաթիվ հարցերում ինքնուրույն գործելու հնարավորություններից զուրկ պետական համակարգի հետ...