-
27.02.2026|
14:28
Գիշերն անձրև էր գալիս՝ թիթեղյա տանիքներին՝ կը՛տ հա կը՛տ, կը՛տ հա կը՛տ. չթողեց՝ քնեմ։ Լույսը բացվեց, էլի գալիս էր ու գալիս։ Հետո, մեկ էլ՝ կտկտոցը դադարեց։ Մտածեցի՝ վերջապես կտրվեց...
-
26.02.2026|
18:47
Կասետներս տարա թափեցի։ Լցրեցի մեծ արկղի մեջ ու տարա դրեցի աղբամանի կողքը. կարող ա մեկին պետք գան... տնտեսության մեջ...
-
25.02.2026|
17:07
Ամեն ինչ նկարվում է հիմա։
Սերը նկարել կլինի՞ կամ կարոտը։ Տեսախցիկն առած` մտնում ենք երկու` իրար կարոտած, տարիներով իրարից հեռու ապրած, հազիվ իրար գտած մարդկանց արանքներն ու նկարում...
-
25.02.2026|
11:36
Եղե՞լ է մի պահ, երբ ինքդ քեզ ասել ես․
«Երանի այս մտածելակերպը շուտ ունենայի…»
Եվ իսկապես զարմացել ես...
-
24.02.2026|
12:17
Նրա ձայնը մեր մանկության առավոտների ու երեկոների մեղմ ուղեկիցն էր։ Ասում էին՝ երբ Նառա Շլեփչյանն էր կարդում լուրերը, տանը մի տեսակ լռություն էր իջնում․ ոչ թե լարված, այլ՝ վստահության։ Նա խոսում էր այնպես, ասես ոչ թե ամբողջ հանրապետության, այլ հենց քեզ հետ էր զրուցում...
-
23.02.2026|
12:40
2026 թվականի հունիսի 7-ը պարզապես ընտրության օր չէ․ դա լինելու է սահմանագիծ՝ հիշողություն ունեցող ազգի և հիշողությունից զրկված զանգվածի միջև...
-
23.02.2026|
11:00
Շունը նստած էր։ Մոտեցանք, ոչ մի շարժում։
Նայեցի, անչափ տխուր էր։ Տխրությունն ինձ ծանոթ թվաց։ Նման էր Դավթյանի շանը...
-
22.02.2026|
17:31
Գրողը տանի, ինչ հեշտ բան է ոչնչացնելը: Մի հարված, մի ցնցում, մի չարամիտ հպում, և փոշիանում է մարդկային մտքի ու ձեռքի տքնանքի արդյունքը, ավերակ է դառնում այն, ինչը դեռ երեկ թվում էր անսասան ու մշտակա...
-
21.02.2026|
16:15
Ես շատ գարուններ եմ դիմավորել։ Մեկն էլ ա մոտենում։
Բայց ոչ մի գարուն մյուսի նման չի գալիս։ Ամեն անգամ կարծես առաջին անգամ դիմավորես։ Հազար տարի էլ ապրես, հազար տարբեր գարուն կդիմավորես...
-
21.02.2026|
13:31
Ես 15 տարեկանում եմ մկրտվել։ Նոր էինք մտել անկախության շրջան, ու մինչև մկրտվելը պիտի դեռ մի` արդեն մկրտված կնքահայր գտնեիր, ինչը հեշտ գործ չէր։ Ստացվեց գտնել, պստիկ արծաթե խաչ ունեցա, որը չեմ կրում, բայց սիրում եմ...