«Ուժեղ բանակ չունեցող երկիրը խոցելի է և կարող է գայթակղիչ լինել ագրեսիայի համար»:
Չէ, սրանք Նժդեհի, Անդրանիկի կամ Սուն Ցզիի խոսքերը չեն: Սրանց հեղինակը մեկն է, ով պատերազմում պարտությունը հաղթանակ է համարում: Ում համար «հարկատուն» ավելի հերոս է, քան՝ սահման պահող զինվորը: Ով զոհված զինվորների թիվը պլյուս-մինուսով է հաշվում: Ով ռազմական ինքնաթիռ է առնում՝ առանց հրթիռների: Ով միլիոններով պրեմիաներ է բաժանում իր քաղաքական թիմակիցներին, ոստիկաններին ու պետպաշտոնյաներին, բայց դիրքապահի աշխատավարձը կապում է տուռնիկի վրա ժիմ հանելու քանակի հետ: Վերջապես, սրանք էն մարդու խոսքերն են, ով իր երկրի բանակը 25 տոկոսով կրճատում է, ով իր երկրի սահմանը խախտող թշնամու դիվերսանտի վրա կրակելն արգելում է: Ով առանց երաշխիքների խաղաղություն է հայտարարում թշնամու հետ ու իր ժողովրդին խաբում, թե՝ պատերազմի չի պատրաստվում, որովհետև պատերազմ չի լինելու:
Էդուարդ Սարիբեկյան