Գյումրու ռուսական ռազմաբազան վաղն էլ չի լինի Հայաստանում, եթե Երևանը շահագրգռված չէ դրա ներկայությամբ՝ Բիշքեկում լրագրողների հետ զրույցում հայտարարել է Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը։ «Բայց արդյո՞ք Հայաստանը պատրաստ է դրան։ Խնդրեմ, մենք ոչ ոքի ոչինչ չենք պարտադրելու։ Իսկ եթե հայ ժողովուրդը ցանկանում է, որ նրանց կողքին ռուսական ռազմական որևէ թև լինի, ապա մենք կմնանք, կաշխատենք ու կհամագործակցենք»,- հավելել է Պուտինը։               
 

Հարվածային գործիքների ինքնագործ խմբակը՝ մեծամասնություն, փայտիկները՝ փոքրամասնություն

Հարվածային գործիքների ինքնագործ խմբակը՝ մեծամասնություն, փայտիկները՝ փոքրամասնություն
12.08.2026 | 19:41


Համացանցում մի տեսանյութ է պտտվում պարբերաբար. Հարավաֆրիկյան հանրապետություններից մեկի խորհրդարանում ընդդիմադիր պատգամավորներն իրենց վերաբերմունքն են արտահայտում կառավարության քաղաքականության առնչությամբ՝ մարտակոչ հիշեցնող ագրեսիվ պարային շարժումներով ու բավականին պերճախոս դիմախաղով: Տեսած կլինեք: Իշխանության ներկայացուցիչներն էլ, ակնհայտորեն խեղճացած, սսկված-նստած են, մտքներով էլ չի անցնում համարժեքորեն հակադարձել: Երևի սրանց խորհրդարանի կանոնակարգ-օրենքը որոշակի արտոնություններ է վերապահում ընդդիմությանը, ընդհուպ՝ ցուցադրական մնջախաղից բռնի գործողությունների անցնելու իրավունք: Եվ սրանք կոչվում են վայրենի աբորիգենների հետնորդներ, մեր խարհրդարանականները՝ անտիկ քաղաքակրթության ժառանգներ:

Հերիք է ընդդիմությունը մի թարս բան ասի՝ իշխանությունն սկսում է «թմբկահարել»: Տեսնովի-սովորովի է՝ կասեր ժողովուրդը. Իշխանության գլուխը «բառաբանշչիկ» որ լինի, վերջույթներն էլ դամ պահող կլինեն, պարզ չի՞:

Մնում է հասկանալ, թե հարվածային գործիքների այս ինքնագործ խմբակն ինչու՞ է կոչվում Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի քաղաքական մեծամասնություն, կամավոր հիմունքներով փայտիկի դեր ստանձնածներն էլ՝ փոքրամասնություն:

Ասենք՝ չհասկանալու ի՞նչ կա: Մի երկրի ղեկավար իսանամեկը որ լինի, դրա ձևավորած մեծ ու փոքր իսանախմբերն էլ էս պիտի լինեն:

Երկիրն է ափսոս:

Լիլի Մարտոյան

Դիտվել է՝ 10461

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ