«Մշակույթը չի սիրում խմբեր, սիրում է անհատներ»

«Այլընտրանք» («Այլարտ») նորաբաց հասարակական կազմակերպությունը արվեստը ներկայացնում է իբրև այլընտրանք, այլընտրանք առօրյայում, նաև ապրելու համար: Մենք ինչպե՞ս ենք ապրում. սնվում ենք, ինչ-որ բան ենք դիտում, հետևում ենք մեզ, բայց այդ ամենում, ցավոք, արվեստը տեղ չունի»,- երեկ «Իրատես de facto» ակումբում ասաց բանաստեղծ ՎԱՀԵ ԱՐՍԵՆԸ: Նկատեց, որ մարդը փորձում է ամեն կերպ փրկության տարբերակ գտնել, օրինակ, շոփինգը, որն այսօր բավականին մոդայիկ է, ընկճախտից ազատվելու տարբերակ է: Բայց ընդամենը լցնում է նյութական տարածքը և կարճ ժամանակ է մարդուն բավարարվածության զգացում տալիս: Իսկ արվեստը, բանախոսի բնորոշմամբ, շատ երկար ժամանակով կարող է ապրելու կենսաէներգիա տալ:
«Այլընտրանքը» նաև փորձում է բևեռացումից ազատել արվեստի դաշտը, ընդգրկվում է տարբեր ոլորտներ` նկարչություն, քանդակագործություն, գրականություն: Նախագծի շրջանակում արդեն գործում է «Այլարտ» գրական ակումբը, շուտով կնշվի «Այլարտ» մշակութային կայքի շնորհանդեսը: Նախագծի հիմնադիրները` Վահե Արսենը և Գագիկ Միքայելյանը, նպատակ ունեն հայ գրականությունը, նկարչությունը, մյուս ոլորտները արտերկրի ընթերցողին, արվեստասերներին հասցնելու:
Գրական, մշակութային նախագծերը, ակումբները նպատակ ունեն համախմբելո՞ւ արվեստագետներին` հետաքրքրվեցի: Վահե Արսենի կարծիքով` համախմբումները քանդում են մշակույթի դաշտը, որովհետև մշակույթը չի սիրում խմբեր, սիրում է անհատներ: «Թող ազատ լինեն: Իհարկե, կլինեն գրական չափանիշներ, ամեն ինչ չի կարելի տպագրել, հանրայնացնել»,- ասաց նա, ընդգծելով, որ «Այլարտի» խնդիրներից մեկն էլ ստվերում մնացածներին գտնելն է:

Արմինե ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Հ. Գ.- Զրույցը Վահե Արսենի հետ` «Իրատես de facto»-ի առաջիկա համարներից մեկում:

Հեղինակի նյութեր

• Պատմության վկաները
• Վերացող ծաղիկներ
• Ձեռք մեկնելու գաղափարը առաքելության վերածվեց
• «Մի նայեք, որ փոքր է մեր երկիրը, եթե արդուկով այս սարերը հարթեցնեք, Չինաստանից մեծ կլինի»
• «Բանկ օտոման» գործողությունը ժամանակին ցնցել էր ամբողջ Եվրոպան
• «Դրսից մեզ վրա կա­րող են ազ­դել միայն ներ­սի գոր­ծիք­նե­րով»
• «Ե­րե­սուն տա­րի ձգ­վեց մեր ան­կա­խու­թ­յան պատ­մու­թ­յու­նը, մենք շա­հե­ցի՞նք»
• Մշա­կույ­թը հեռ­վից հե­ռու պահ­պա­նե­լու հույ­սով
• Անի­մա­ցիան, աշ­խարհն ու մենք
• «Մեր տա­րածք­նե­րը փոք­րա­ցան, ո­րով­հետև այդ­պես էլ չհաս­կա­ցանք, որ պետք է խմենք մեր բա­ժա­կով»
• Արվեստի ուժը
• Նոր մա­տե­նա­շա­րը ներ­կայաց­նում է արևմտա­հայ և ս­փ­յուռք­յան գրող­նե­րի
• Բե­մը կեն­դա­նու­թ­յուն է ստա­նում ա­ռայժմ միայն մա­նուկ­նե­րի հա­մար
• «Գիրք սիրողների համար սա իսկական մկնդեղ է` հյութեղ ու անտանելի»
• Հա­մաշ­խար­հա­յին դա­սա­կան­նե­րի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թ­յուն­նե­րը՝ դու­դու­կով
• «Բնակ­չու­թ­յու­նը պատ­րաստ չէ, բայց տար­վում են աշ­խա­տանք­ներ»
• Ամա­նո­րի գի­շե­րը դի­մա­վո­րե­լու են ե­կե­ղե­ցում
• «Ջա­զի մեջ զգաց­վում է ապ­րածդ ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը»
• «Ե­թե չլի­ներ Փե­լե­շ­յա­նը, կար­ծում եմ, դեռևս գտած չէի լի­նի կի­նո­յում իմ ու­ղին»
• «Հու­շար­ձան­ներն այդ տա­րածք­նե­րի պատ­կա­նե­լու­թ­յան անձ­նագ­րերն են»

Մեկնաբանություններ