Էնքա՜ն կարևոր ա, երբ օրդ ծիտիկների երգով ես սկսում

Հեչ մտածել ե՞ք՝ ինչքան աղքատ կլիներ մեր կյանքը, եթե ծիտիկները չերգեին։

Ես ամեն առավոտ ուշադիր լսում եմ մեր բակի ծիտիկների համերգը, արդեն անգիր գիտեմ, թե ով երբ ա զարթնում, երբ ա սկսում երգել, ում հետ ա զուգերգում, զգում եմ, թե ինչ տրամադրություն ունի, ում ա ողջունում, ում հետ ա կռված։ Պատահում ա՝ անփորձ, մատղաշ ծլվլոց եմ լսում, ու հասկանում եմ, որ նոր ծնված ձագուկները երգել են սովորում։

Որովհետև հենց օրը սկսվի, օդը լցվելու ա ամեն տեսակի սարքերի արհեստական ծլնգոցներով, սուլոցներով, զնգոցներով, մեքենաների շչակներով, մուրճերի ու սղոցների գմփոցներով ու ճռռոցներով, երեխաների ճիչերով, բակից բակ շրջող ավել-ավելներով, ձմերուկ-ձմերուկներով, հռնդյունով, դղրդյունով,... ու ծիտիկների երգը կորելու ա էդ աղմուկի մեջ։

Իսկ էնքա՜ն կարևոր ա, երբ օրդ ծիտիկների երգով ես սկսում։

Հենրիկ Պիպոյան

Մեկնաբանություններ