Հայի ողբերգությունը միայն ունեցած կորուստները չեն, այլ, որ ավելի վտանգավոր է, այդ կորուստների հանդեպ աստիճանաբար ձևավորվող նրա հոգեբանական հարմարվողականությունն է...
Այն հեռավոր ժամանակներում, երբ աշխարհը դեռ երիտասարդ էր, իսկ Արարատյան դաշտի բնակիչները վայելում էին հովտի ջերմությունն ու առատությունը, մեկ մարդ նայում էր դեպի երկինք...
Ըստ «Գազանանոցի տեսության»՝ այլմոլորակային քաղաքակրթությունները մեր մոլորակը դրել են «կարանտինի» մեջ և տիեզերական հեռվից հետևում են մեզ ճիշտ այնպես, ինչպես մենք ենք գազանանոցում հետևում կապիկներին...
Ժամանակ կար, երբ ժամանակն անմահ էր, և այդ առասպելական ժամանակներում ապրում էին դեմքեր, որոնք իրենց հետ բերում էին դեպքեր։ Այդ ժամանակների կյանք էր բանաստեղծ Արմեն Մարտիրոսյանը...
Ո՞վ էր ասում, թե այլ երկրներում նման նպաստ չկա։
Սիրելի՛ «բացառիկ գիտակներ», պարզվում է՝ մահվան կամ հուղարկավորության նպաստը հայկական «շռայլության» արդյունք չէ...
Աշնան անձրևներն աղմկոտ չեն՝ կամացուկ են ու միալար, հատկապես՝ գիշերը, ու թաքուն լվանում-տանում են բակերում ու փողոցներում դեռ օազիսների նման տեղ-տեղ մնացած ամռան վերջին հետքերը...
Հագուստները պահում են հիշողությունները, ծանոթ վայրերը պահում են կարևոր դրվագների ամեն մի վայրկյանն ու ակնթարթը։ Պահում ու վերադարձնում են այնպես, ինչպես պահ է տրվել իրենց...
Հայաստան–Իրան ռազմավարական գործընկերությունը պետք է սկսվի այնտեղ, որտեղ բեռնատարը կանգնած է սահմանին, գործարարը կորցնում է ժամանակ ու գումար, իսկ պետությունը՝ իր տարանցիկ հնարավորությունը։
Այս իմաստով մաքսային «կանաչ ուղու» լիարժեք գործարկումն առաջնահերթություն է...