Տեսիլք ճանապարհի

Հայրենազրկման օրերի մեջ պաղ,

Աստծո որոնման ճամփով ենք անցնում,

ճամփին թեքվել է ծիրանի մի ծառ,

ինչպես դարերից եկած խուլ հարցում։

-ՈՒ՞ր ես թափառում, փառավոր ասպե՛տ,

կանգնի՛ր այս տեղում ու թևերդ բաց,

և հայրենիքիդ լույսերը աստղե

կիջնեն աչքերիդ պարզությանը թաց։

Եվ տարածության զմրուխտ դաշտերի,

հոգիների հետ վերին շերտերի,

խառնվիր ջրին քայլող վաշտերի

երկրածավալվող անհուն երթերին։

Կողպեքը բացի՛ր գաղտնագրերի,

չէ՞ որ գաղտնիքը դու գիտես միայն,

երբ Աստծո անհույս տառապանքների

ականատեսն ես և միակ վկան։

Ինքն է որոնում քեզ այս վայրերում,

գտնում է, սակայն կորցնում դարձյալ։

Հայրենազրկման Իր պաղ օրերում

Աստված դարձել է ծիրանի մի ծառ։

Նորայր Գրիգորյան

Մեկնաբանություններ