Ասում են…

Բաքուն դատապարտեց Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման իրավունքը, որը դրսևորվեց Խորհրդային Միության փլուզման ժամանակ։ Դա բռնություն էր, դատաստան, ոչ թե դատավարություն։ Եվ տեղի ունեցածի համատեքստում նույնիսկ աշխարհի ամենաանհասկացողները պետք է հասկանան, թե ինչու է յուրաքանչյուր հայ ստիպված եղել լքել իր հողը, տները, գերեզմանատները և եկեղեցիները օկուպացված Լեռնային Ղարաբաղում։

Զարմանալի զուգադիպություն. դատավճիռը հրապարակվեց, երբ ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը, Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի հետ միասին Էմիրություններում ստացան «Մարդկային եղբայրության համար» մրցանակը։ Փաշինյանի և Ալիևի եղբայրության մեջ կարելի է չկասկածել: Ինչպես որ կասկած չկա Փաշինյանի դավաճանության մեջ, որը թույլ տվեց Լեռնային Ղարաբաղի հանձնումը և նրա հայրենակիցների վտարումը իրենց պատմական հողերից: Հայաստանի կառավարությունը և Նիկոլ Փաշինյանը, որոնք վերընտրվելու համար թակում են Թուրքիայի, ԱՄՆ-ի, արևմտյան երկրների և նույնիսկ Ռուսաստանի դռները, մատը մատին չեն տվել իրենց հայրենակիցներին, մեր ընկերներին և բարեկամներին գերությունից ազատելու համար: Այդ ամոթը հավերժ կմնա նրանց հետ։

Կոնստանտին Զատուլին

ՌԴ Պետդումայի ԱՊՀ հարցերով, եվրասիական ինտեգրման և հայրենակիցների հետ հարաբերությունների հանձնաժողովի փոխնախագահ

Մեկնաբանություններ