Նայելով վերջին օրերին Ադրբեջանում տեղի ունեցող գործընթացներին ու հատկապես հետևելով առաջ եկած խնդիրներին Ադրբեջանի իշխանությունների արձագանքին, ևս մեկ անգամ վերահաստատվում է այն, ինչ հայտնի է մասնագետներիս։ Բանաձևեմ դա այսպես. ի դեմս ժամանակակից Ադրբեջանի՝ գործ ունենք մի կողմից բավական արդյունավետ աշխատող և կայուն բռնապետական համակարգի հետ, իսկ մյուս կողմից էլ՝ խիստ ճգնաժամային, խոցելի ու բազմաթիվ հարցերում ինքնուրույն գործելու հնարավորություններից զուրկ պետական համակարգի հետ...

Ընկերներս գրում են ինձ՝ ասելով. «Չէի՞ր սպասում, որ Ֆրանսիան, որտեղ դու և քո ընտանիքը տեղափոխվել եք, կդառնա այնպիսին, ինչպիսին են Գազան, Աֆղանստանն ու Սոմալի՛ն՝ միասին վերցրած»...

Սրանից 10 տարի առաջ կյանքի պայմաններից դժգոհ մի ադրբեջանուհի, հարցազրույց տալով, բողոքում էր. «Bizə park lazımdır, yoxsa iş yeri?» («Մեզ զբոսայգի՞ է պետք, թե՞ աշխատատեղ»)՝ ակնարկելով Ալիևի ռեժիմի աչքակապությունները...

Այսուհետ Հարկադիր կատարումն ապահովող ծառայությունում աշխատող պայմանական թորոսյանարմենները կրակելու են։ Ու՞մ ուղղությամբ։ Անհայտ է, սակայն՝ կռահելի...

Մ.թ.ա. 53 թվականի Խառանի (Կառեի) ճակատամարտում հռոմեական զորքերի ջախջախումից և Մարկոս Լիցինիոս Կրասսոսի սպանությունից հետո տեղի ունեցավ հին աշխարհի պատմության ամենահայտնի ու դրամատիկ դրվագներից մեկը...

Ադրբեջանում հակաթուրքական տրամադրություններ են գեներացնում իշխանական ակտիվիստները։ Սակայն մեզ համար այստեղ լավ կամ վատ վիճակ չկա...

2026 թ. հոկտեմբերի 18-ի դրությամբ՝ Եվրոպայի մի շարք երկրներում տեղի են ունենում բողոքի լայնածավալ ակցիաներ...

Հեղափոխական Ֆրանսիայում սկսված ուսանողական շարժումը, որը հրդեհի նման տարածվում է աշխարհով մեկ, ուղղված է կրթության ոլորտում կուտակված խնդիրներին...

Անցած ամբողջ շաբաթվա ընթացքում Նիկոլ Փաշինյանը զբաղված էր խաղաղության մոդելի խմբագրումներով: 2026 թ. հոկտեմբերի 15-ին Փաշինյանը հայտարարել է, որ խաղաղության համաձայնագրի ստորագրումն ու վավերացումը մինչև 2031 թվականն իր կարևորագույն նպատակն է...

Աղաչում ենք Քեզ, Տե՛ր,
առաջնորդիր մեզ գնալու խաղաղությամբ առաջիկա ճանապարհը...