Երբ հասարակության մեջ արժեզրկվում է խոսքը, իսկ հոգևոր-բարոյական կողմնորոշիչները մղվում են երկրորդ պլան, հաջորդ քայլով սկսում է քայքայվել պետականությունը։ Արժեքային սնանկությունը միշտ նախորդում է պետական ինքնիշխանության կորստին...
Մի Ղարաբաղ, մի հոգնած տանկ, ու մի տանիք,
Երկնքի տակ, երկրի վրա՝ մի Հայրենիք,
Աշխարհի մեջ, աշխարհից դուրս՝ օր դռնփակ,
Մի առավոտ, որ ապրում է տանիքի տակ...
Սեպտեմբերի 7- ին ակադեմիկոս Մանուկ Աբեղյանի թոռնուհու` գրականագետ, իմ շատ սիրելի Հասմիկ Աբեղյանի ծննդյան օրն է։
Հատված Հասմիկ Աբեղյանի «Օրերս ինձ հետ են...» գիրքից...
17-րդ դարի երկրորդ կեսից՝ 1650 թվականից սկսած, երբ հայերը ադամանդակուռ գահ նվիրեցին հզորացող Ռուսաստանի Ալեքսեյ Միխայլովիչ ցարին, քանի սերունդներ՝ շուրջ հարյուր հիսուն տարի, մաքառեցին, տիտանական ջանքեր գործադրեցին, որ քրիստոնյա Ռուսաստանին բերեն այստեղ, և մենք ազատվենք մահմեդականների ծանր, ստորացուցիչ լծից...
Վերջին ամիսների 3 աղմկոտ ձերբակալությունները և դրանք ուղեկցող հաղորդագրությունները ընդհանուր տրամաբանություն ունեն։ Գիտե՞ք՝ ինչն է դրանց միավորում։ Յուրաքանչյուրի ամենահնչեղ մասը՝ հենց այն, ինչը դարձավ վերնագիր, հետո հորինվածք դուրս եկավ...
Այն փաստը, որ Փաշինյանն օրերս իր խոսքում հատուկ նշեց համաշխարհային հայտնի արկածախնդիր մի քանի հեղափոխականների անունները, բնավ պատահական չէր, ոչ էլ՝ օդում ասված խոսք. հերթական անգամ հանրային դիսկուրսում սեփական օրակարգով շարժվելու փորձ էր, որն, իմ կարծիքով, չստացվեց...
Մեծ հաշվով, իրականացավ մեր հասարակության տասնամյակների երազանքը։
«Ես քաղաքականությամբ չեմ զբաղվում»-ը դարձավ մեյնսթրիմ. Հայաստանում քաղաքականություն այլևս չկա։ Չկան քաղաքական պրոցեսներ։ Այս պահին քաղաքականությամբ զբաղվում է մեկ հոգի...
TRIPP-ի՝ «Թրամփի ուղի՝ հանուն միջազգային խաղաղության և բարգավաճման» ծրագրի շուրջ արդեն այնքան է խոսվել, որ կարելի է հեշտությամբ մոլորվել իրարամերժ գնահատականների մեջ։ Մի կողմից՝ Հայաստանի իշխանություններն են համոզում, որ բացվում է տնտեսական զարգացման, խաղաղության և տարածաշրջանային հաղորդակցությունների նոր դարաշրջան...