Կենդանական աշխարհում միայն խոզն է, որ ուտում է իր ծնածին

Մենք ազգովին, ուրախությամբ, երջանիկ ժպիտով ծնեցինք մեր անկախությունը:

Բայց, առաջին իսկ դաժան իրականության հետ առերեսվելու պահից սկսած, ատեցինք մեր ծնածին:

Նմանվեցինք ծննդատանը իր զավակին լքող ծննդկանին:

Բայց դա քիչ էր, մենք ամեն կերպ ցանկանում ենք ոչնչացնել մեր իսկ ծնածին:

ՈՒրիշը անկարող է ոչնչացնել։ Մենք ենք ոչնչացնում:

Կենդանական աշխարհում միայն խոզն է, որ ուտում է իր ծնածին:

Ի՞նչ է, խոզի չափ էլ չկա՞նք...

Բարով լափեք։

Սաշա ԱՍԱՏՐՅԱՆ

Մեկնաբանություններ