Գագիկ Գասպարյանի անկախության պատմությունը

Հովհաննես Շարամբեյանի անվան ժողովրդական ստեղծագործության կենտրոնում բացվել է ԳԱԳԻԿ ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ լուսանկարչական աշխատանքների ցուցահանդեսը:

«Հավերժի ճամփորդը. Հայաստան» խորագիրը կրող ցուցահանդեսը նվիրված է ՀՀ անկախության տոնին: Արվեստասերները հնարավորություն ունեն դիտելու գեղարվեստական լուսանկարչության վարպետի 80-ական թվականները ներկայացնող ժապավենային սև-սպիտակ լուսանկարները և մոտ տասը թվային աշխատանք:

«Ի՞նչ եք սիրում նկարել»՝ հարցնում եմ: «Ի՞նչ չեմ նկարում»՝ հակադարձում է լուսանկարիչը: Նրա լուսանկարների թեմատիկան անսպառ է՝ մարդիկ, դիմանկարներ, կինո, թատրոն, միջոցառումներ, հանրահավաքներ…Մեր պատմությունն է՝ հավերժացած ակնթարթի մեջ:
Գագիկ Գասպարյանի անհատական առաջին ցուցահանդեսը 2017-ին էր: Դարձյալ՝ Ժողովրդական արվեստի կենտրոնում: Չի բացառում, որ ՀՀ մարզերում, Արցախում էլ կներկայանա իր աշխատանքներով:

Լուսանկարիչ Արմեն ԵՆԳՈՅԱՆԸ նկատում է, որ Գագիկը երիտասարդ տարիներից լուսանկարում է. «Աշխատել է նաև կինոյում, պրոֆեսիոնալ է: Նուրբ հոգի ունի: Եթե լուսանկարները ընտրում ես, ազդվում, ցուցահանդես անում, մի բան ունես ասելու, ներկայացնելու, ուրեմն մեջը հոգի ես դրել: Ցավում եմ, որ վերջերս չի լուսանկարում: Ինձ հայտնի է պատճառը: Կուզեի, որ այս ցուցահանդեսից հետո ձեռքը վերցներ լուսանկարչական սարքը»:

Հարցնում եմ՝ այս աշխատանքները հետագայում որպես վավերագրությու՞ն հետաքրքիր կլինի, թե՞ գեղարվեստ: Արմեն Ենգոյանը մատնացույց է անում բնապատկերը. «ժառերի նկարը վավերագրությու՞ն է: Այստեղ արևի լույս կա, ստվեր, աշնան շունչ, տրամադրություն, կոմպոզիցա: Առաջին հերթին՝ գեղարվեստական է: Գեղարվեստականը կարող է դառնալ վավերագրական»:

Թվում է՝այսօր լուսանկարչական արվեստի ու սիրողական լուսանկարչության սահմանը շատ երերուն է: Մեր զրուցակիցն ասում է, որ սովետական շրջանում էլ լուսանկարչական բում կար, պարզապես, այն ժամանակ լուսանկարչական սարք էր պետք, հիմա ամեն ինչը նկարում է: Չի բացառում, որ երբեմն սիրողական լուսանկարներն էլ կարող են հաջողված լինել, բայց նշում է. «Այն ժամանակ գրողները նկարում էին իրենց հերոսներին, ինչ-որ էսքիզներ էին անում թղթի վրա, բայց չէ՞ որ նրանք նկարիչ չէին, նրանք նկարել գիտեին: Հիմա, բոլորը թող լուսանկարեն, բայց բոլորը լուսանկարիչ չեն ու չեն կարող գեղարվեստական մնայուն աշխատանք ստեղծել»:
Հավելենք, որ ցուցահանդեսը բաց կլինի մինչև սեպտեմբերի 29-ը: Մուտքն ազատ է:

Արմինե ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Լուսանկարները՝ Արմեն ԵՆԳՈՅԱՆԻ

Լուսանկարներ

Հեղինակի նյութեր

• Պատմության վկաները
• Վերացող ծաղիկներ
• Ձեռք մեկնելու գաղափարը առաքելության վերածվեց
• «Մի նայեք, որ փոքր է մեր երկիրը, եթե արդուկով այս սարերը հարթեցնեք, Չինաստանից մեծ կլինի»
• «Բանկ օտոման» գործողությունը ժամանակին ցնցել էր ամբողջ Եվրոպան
• «Դրսից մեզ վրա կա­րող են ազ­դել միայն ներ­սի գոր­ծիք­նե­րով»
• «Ե­րե­սուն տա­րի ձգ­վեց մեր ան­կա­խու­թ­յան պատ­մու­թ­յու­նը, մենք շա­հե­ցի՞նք»
• Մշա­կույ­թը հեռ­վից հե­ռու պահ­պա­նե­լու հույ­սով
• Անի­մա­ցիան, աշ­խարհն ու մենք
• «Մեր տա­րածք­նե­րը փոք­րա­ցան, ո­րով­հետև այդ­պես էլ չհաս­կա­ցանք, որ պետք է խմենք մեր բա­ժա­կով»
• Արվեստի ուժը
• Նոր մա­տե­նա­շա­րը ներ­կայաց­նում է արևմտա­հայ և ս­փ­յուռք­յան գրող­նե­րի
• Բե­մը կեն­դա­նու­թ­յուն է ստա­նում ա­ռայժմ միայն մա­նուկ­նե­րի հա­մար
• «Գիրք սիրողների համար սա իսկական մկնդեղ է` հյութեղ ու անտանելի»
• Հա­մաշ­խար­հա­յին դա­սա­կան­նե­րի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թ­յուն­նե­րը՝ դու­դու­կով
• «Բնակ­չու­թ­յու­նը պատ­րաստ չէ, բայց տար­վում են աշ­խա­տանք­ներ»
• Ամա­նո­րի գի­շե­րը դի­մա­վո­րե­լու են ե­կե­ղե­ցում
• «Ջա­զի մեջ զգաց­վում է ապ­րածդ ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը»
• «Ե­թե չլի­ներ Փե­լե­շ­յա­նը, կար­ծում եմ, դեռևս գտած չէի լի­նի կի­նո­յում իմ ու­ղին»
• «Հու­շար­ձան­ներն այդ տա­րածք­նե­րի պատ­կա­նե­լու­թ­յան անձ­նագ­րերն են»

Մեկնաբանություններ