Արտերկրացիները վստահ են, որ Հայաստանում քաղաքական հալածանքներ չկան
28.08.2026 | 12:26
Վերջերս փախստականների գործերով զբաղվող Գերմանիայի իրավասու կառույցները հրաժարվեցին որևէ կարգավիճակ տրամադրել Գերմանիայից օգնություն հայցած ՀՀ քաղաքացուն: Հիմնավորումն այն էր, որ Հայաստանում քաղաքական հալածանքներ չկան, առկա է խոսքի, մտքի և խղճի ազատություն: Համոզված եմ` այսօրինակ ձևակերպումներով մերժվում են նաև եվրոպական այլ պետություններից կարգավիճակ հայցած ՀՀ քաղաքացիները:
Այժմ պատկերացնենք մի իրավիճակ: Հայաստանում մշտապես բնակվող ՀՀ քաղաքացին դեմ է օրվա իշխանության քաղաքական կուրսին և պարբերաբար հրապարակայնորեն քննադատում է այն: Քաղաքացու քննադատության թիրախում է հայտնվում նաև Հայաստանի օրվա իշխանության ողջ քաղաքական վերնախավը (կարող են, չէ՞, այդպիսի քաղաքացիներ լինել): Անցնենք առաջ: Իշխանությանը հրապարակայնորեն քննադատող քաղաքացին աշխատանքի կարիք ունի: Պետական և պետության հետ փոխկապակցված հիմնարկները քաղաքացուն աշխատանքի չեն ընդունում: Ընդ որում, կրթական շատ ավելի ցածր ցենզ ունեցող, սակայն «սուս ու փուս» անձանց ընդունում են, իսկ օրվա իշխանությանը հրապարակայնորեն քննադատող քաղաքացուն չեն ընդունում: Ավելին` օրվա իշխանությանը հրապարակայնորեն քննադատող քաղաքացու ընտանիքի անդամների համար ևս աշխատանք չկա: Հիմա, այդ մարդիկ ի՞նչ անեն: Սպասեն իշխանափոխությա՞նը: Դա կարող է շատ երկար տևել: Բացի դրանից` ո՞վ ասաց, որ հաջորդ իշխանությունն իդեալական է լինելու և այդ նույն քաղաքացու քննադատությանը չի արժանանալու: Ելքն արտերկիր մեկնելն ու այնտեղ աշխատելն է: Սակայն, ինչպես արդեն ասացի, արտերկրացիները վստահ են, որ Հայաստանում քաղաքական հալածանքներ չկան, առկա է խոսքի, մտքի և խղճի ազատություն: Եվ, ուրեմն, «շրջանակը փակվեց»:
Կրթական բարձր ցենզը կարևոր չէ: Ցանկանու՞մ ես ապրել` մի քննադատիր իշխանությանը:
Լավն էր Հին Հայաստանը: Նույնիսկ Գլխավոր դատախազի տեղակալն էր ընդդիմադիր: Էլ չխոսամ ուսուցիչների, բժիշկների, ճարտարագետների և մնացածների մասին:
Հա, ի դեպ, արտերկրացիները վստահ էին, որ Հին Հայաստանում չկա խոսքի, մտքի և խղճի ազատություն: Երևի չէին լսել Հին Հայաստանի Գլխավոր դատախազի տեղակալի, փոխարտգործնախարարների և մնացած պաշտոնյաների ուլտրաընդդիմադիր լինելու մասին:
Կարեն Հեքիմյան
Կարեն Հեքիմյան
Մեկնաբանություններ
Ասում են...
.
.
-
Ասում են… Հայաստանում կրկին հակառուսական կեղծ և Արևմուտքի կողմից կառավարելի ալիք է ստեղծվել, թե ՀԱՊԿ-ը մեզ չօգնեց, և ՀԱՊԿ-ից պետք է դուրս գանք։ Նշում են նաև, թե Ռուսաստանը Հայաստանին անհուսալի դաշնակից է
-
Ասում են… Նա Ռուսաստանի բացահայտ թշնամի է, որը, մինչև որոշակի պահը, իշխանության գալով ստիպված էր քողարկել իր մտադրությունները, իր նպատակները։ Մենք թույլ տվեցինք մեզ «մոլորեցնել» հույսերով, թե ինչ-որ կերպ դա կանցնի-կգնա, բայց այդպես չեղավ
-
Ասում են… Հայաստանն իսկապես կատարել է իր աշխարհաքաղաքական ընտրությունը՝ դեմքով շրջվելու դեպի Եվրոպա։ Մենք չենք կարող գործել այնպես, կարծես դա գոյություն չունի։ Մենք՝ ֆրանսիացիներս, պետք է ընդունենք այդ ընտրությունը և հավատարիմ լինենք դրան
-
Ասում են… Զարմանալի է՝ Թրամփն ասաց, որ ոչ ոք իրեն չի ասել՝ Իրանը կարող է փակել Հորմուզի նեղուցը։
Յուրաքանչյուր ռազմական խաղային տեսության ժամանակ, որին ես մասնակցել եմ, առաջին բանը, որ մենք ենթադրել ենք, այն էր, որ Իրանը դա կանի
-
Ասում են… Հնարավոր չէ որևէ գերտերության թիկունքում գործարքներ կնքել, որոնց մասին ամենայն մանրամասնությամբ տեղյակ չլինեն մյուս գերտերությունները: Բոլոր գերտերություններն էլ տիրապետում են հետախուզական այնպիսի հզոր հնարավորությունների, որ փոքր երկրները հազիվ թե կարողանան նրանցից որևէ գաղտնիք թաքցնել
-
Ասում են… Ի տարբերություն Արևմուտքի, որը կոչ է անում Հայաստանին կրճատել Ռուսաստանի հետ իր հարաբերությունները, մենք չենք խոչընդոտում Հայաստանի առևտրատնտեսական կապերի զարգացմանը այլ երկրների, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի հետ
-
Ասում են… Պետք է անկեղծորեն խոստովանել, որ ընդդիմադիր կուսակցությունների միջև ամիսներ շարունակ ընթացող բանակցությունները ոչ մի համաձայնության չեն հանգեցրել: Այդ պարագայում, պառակտված ընդդիմությանը միավորելու միակ կարող ուժը Սամվել Կարապետյանն է
-
Ասում են… Իրանի հետ հարաբերությունները Հայաստանի համար այլընտրանք չունեն այդ հարաբերությունները կենսական նշանակություն ունեն թե՛ Հայաստանի, թե՛ Իրանի համար, և այս իրողությունը պետք է հասկացնել արևմտյան գործընկերներին
-
Ասում են… Բաքուն դատապարտեց Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման իրավունքը, որը դրսևորվեց Խորհրդային Միության փլուզման ժամանակ։ Դա բռնություն էր, դատաստան, ոչ թե դատավարություն
-
Ասում են… Վստահ ենք, որ Հարավային Կովկասի երկրները, այդ թվում՝ Հայաստանը, հասկանում են, որ Բրյուսելի և Վաշինգտոնի ենթադրաբար բարի մտադրությունների հետևում թաքնված են սառը հաշվարկներ
-
Ասում են… Իրանի ուրանի պաշարների ոչնչացման և զրոյական հարստացմանն անցնելու ԱՄՆ պահանջներն անիրատեսական են։ Հրթիռային ծրագրի և դաշնակիցներին սատարելու վերաբերյալ պայմանները քննարկման ենթակա չեն։
Իրանը չի ենթարկվի դրսից պարտադրված թելադրանքին։ Մենք անկախ երկիր ենք և ինքներս ենք որոշում մեր ուղին
-
Ասում են… Մեզ բացարձակապես չի վերաբերում այն, ինչ կատարվում է Գրենլանդիայի հետ։ Բայց մենք Միացյալ Նահանգների հետ նմանատիպ հարցեր լուծելու փորձ ունենք:
19-րդ դարում, կարծեմ՝ 1867 թվականին, ինչպես գիտենք, Ռուսաստանը վաճառեց Միացյալ Նահանգներին, իսկ Միացյալ Նահանգները մեզնից գնեց Ալյասկան
-
Ասում են Մենք գիտեինք, որ կանոնների վրա հիմնված միջազգային կարգի պատմությունը մասամբ կեղծ էր։ Որ ուժեղագույններն իրենց կազատեն պարտավորություններից այն ժամանակ, երբ ճիշտ համարեն։ Որ առևտրային կանոնները կիրառվում էին անհամաչափորեն։ Եվ որ միջազգային իրավունքը կիրառվում էր տարբեր խստությամբ՝ կախված մեղադրյալի կամ զոհի ինքնությունից
-
Ասում են… Այս պահին մենք ապրում ենք մեր պատմության ամենածանր փուլերից մեկը: ՈՒկրաինայի վրա ճնշումը հիմա առավելագույնն է։ ՈՒկրաինան կարող է կանգնել չափազանց բարդ ընտրության առաջ` կա՛մ արժանապատվության կորուստ, կա՛մ հիմնական գործընկերոջ հնարավոր կորուստ։ Կա՛մ բարդ 28 կետերի ընդունում, կա՛մ անչափ ծանր ձմեռ
-
Ասում են… Ինչո՞ւ մենք 2020 թվականին այդ պատերազմը չկանխեցինք։ Չէ՞ որ կարող էինք կոշտ զգուշացնել Ադրբեջանին, որ ուժային լուծում թույլ չենք տա։ Եվ ոչինչ էլ չէր լինի
Տարածաշրջանային
Ադրբեջանը ձգտում է Հարավային Կովկասում հաստատել գերիշխող դիրք և տարածաշրջանային զարգացումները ենթարկել սեփական ռազմավարական շահերին
Այսօր թերևս խոսեմ «Pax Azerbaijana» եզրույթի մասին, որը ադրբեջանական գերիշխանության աշխարհաքաղաքական նախագիծ է: Կտեսնենք, որ այն այլևս «գետնի վրա» գոյություն ունեցող իրողություն է:Եվ ուրեմն, Pax Azerbaijana-ն կամ, որ նույնն է՝ «Ադրբեջանական խաղաղությունը», աշխարհաքաղաքական հասկացություն է, որն արտահայտում է Ադրբեջանի ձգտումը՝ Հարավային Կովկասում հաստատել գերիշխող դիրք և տարածաշրջանային զարգացումները ենթարկել սեփական ռազմավարական շահերին...
