Պիղատոսի նման ձեռքերը լվանալը չի ազատում պատասխանատվությունից

Ցեղասպանության ժխտումը Կայենի վարքագիծն է, այն ոչ միայն պատմական հանցագործության կոծկում է, այլ նաև չարիքի վերարտադրություն, հանցակցություն, բարոյական և հոգևոր անկում:

Ժխտողը փորձում է իրեն հեռու պահել պատասխանատվությունից, իսկ կոծկողն ու աղավաղողը` սրբագրել ոճրագործին, բայց Աստված տեսնում է թափված արյունը, որն աղաղակում է։

Երբ մարդ, պետություն կամ կազմակերպություն հրաժարվում են ցեղասպանությունն իր անունով կոչել, սլաքները ոճրագործից շեղում են ուրիշ տեղ, նրանք դառնում են դրան հանցակից։

Պիղատոսի նման ձեռքերը լվանալը, կամ թշնամու ճնշմանը հագուրդ տալը ոչ թե ազատում է պատասխանատվությունից, այլ վկայում է վախկոտության, շահախնդրության, կեղծավորության մասին, ինչպես նաև բարոյականության և արդարամտության բացակայության մասին։ Ուրացումն ու դավաճանությունը գալիս են որպես անխուսափելի հետևանք:

Սամվել դպիր Գրիգորյան

Մեկնաբանություններ