Մի բան եմ նկատել. ուրեմն, ոմանց համար կապ չունի, թե ո՞վ է իշխանության ԱՄՆ-ում ու Ռուսաստանում, իրենք, մեկ է, պաշտում են ամերիկացիներին և ատում ռուսներին, բայց անունը դնում են մարդու իրավունք, դեմոկրատիա ու եսիմինչ։
«Սոցիալ-հոգեբանություն դասախոսը» կորուսյալ հայրենիքի գաղափարը համարում է մեր ողբերգությունների ակունքը, դրա դոմինանտությունը, իբր, արհեստականորեն է ձևավորված, որպեսզի ՀՀ-ում մեզ զգանք փախստականի ճամբարում, այն երբեք մեր հայրենիքը չհամարենք և այլն...
Աշխարհը համակ ուշադրությամբ հետևում է Մերձավոր Արևելքի հետ կապված զարգացումներին. գլխավոր հարցը՝ կհարվածի՞, արդյոք, Իսրայելն Իրանին, ինչն անկասկած կհանգեցնի Իրանի նոր և ավելի հզոր պատասխան հարվածի և, որպես այս ամենի շարունակություն, Իսրայելի և Իրանի միջև լայնածավալ պատերազմի, ավելին՝ տարածաշրջանային մեծ պատերազմի:
Մեծ տատս ու մեծ պապս են՝ ցեղասպանության զոհեր: Հորական տատիս ծնողներն են: Աբրահամ Ճեպեճյանն ու Գայանե Կարմիրլյանը բախտ չունեցան գոնե սովալլուկ ու անջուր անցնելու գաղթի ճամփաներով. թուրքերը նրանց սպանեցին հայրենի Կեսարիայում ու տիրացան մեծահարուստ Ճեպեճիների ողջ ունեցվածքին:
Իրանի հոգևոր առաջնորդի խորհրդական Ալի Աքբար Վելայաթիի քննադատական խիստ տոնայնությամբ հոդվածը մեզանում շատ քննարկվեց։
Այդ քննարկումը, սակայն, ուներ մի կարևորագույն թերություն՝ երբ հոդվածի շեշտադրումներն ընդհանրապես չէին դիտարկվում Իրանի արտաքին քաղաքական փոփոխված ռազմավարության համատեքստում...