Սա բացառիկ լուսանկար է` 1908 թվականի Երիտթուրքական հեղափոխության օրերից, երբ հայերը խանդավառված ազատության, հավասարության, եղբայրության կեղծ կարգախոսներով, ողջունում էին սիոնա-երիտթուրքական հեղափոխությունը։
Պոեզիան որակյալ գինու նման խմում ես ջերմանում, քեֆովանում ու հետո դեռ երկար ժամանակ բերանիդ մեջ զգում ես նրա անուշ համը, որ այլևս չես շփոթի ոչ մի համի հետ։
Հիշում եմ, դպրոցական տարիներին, «Սամվել»-ն այդպես էլ չկարդալով, կարողացա երկու բառով համոզել գրականության, լուսահոգի մեր ուսուցչուհուն, որ, այնուամենայնիվ, կարդացել եմ:
ԱՄՆ-ի պետդեպարտամենտը ողջունում է Թուրքիայի դերը Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջև կարգավորման գործընթացում։ Սա նշանակում է, որ չնայած ՀԱՄԱՍ-իսրայելական հակամարտության հարցում առկա տարաձայնությանը (խոսքը ավելի շատ անգլո-ամերիկյան ներքին տարաձայնության մասին է, որտեղ Թուրքիան դիրքավորված է բրիտանական ճամբարում), Թուրքիան ԱՄՆ-ի համար շարունակում է առանցքային դերակատար մնալ Կովկասի և Կենտրոնական Ասիայի ստրատեգիական պլաններում։
Քանի դեռ չենք ձևակերպել, թե ինչ ասել է հաջողել, մենք հաջողության չենք հասնելու։ Քանի դեռ ազգովի ինքներս մեզ համար չենք պարզել, թե որ հանգրվանին հասնելու դեպքում կարող ենք մեզ հաջողած համարել, հաջողության մասին խոսելն անիմաստ է։
Ձեր մտածումների ճանապարհը թող երկարի ու հասնի Իմ թագավորության սրտին: Այնտեղ Իմ շտեմարանների անբավ հարստությունները տեսեք և ունենալու պարզ ցանկությամբ ձեռք դրեք դրանց վրա:
Քո Խաչը թող ապավեն լինի, Տե՛ր Հիսուս, երբ Հոր փառքով երևաս լուսավոր ամպերի վրա: Այն ժամանակ թող ամոթով չմնանք մենք` Քեզ հուսացողներս, այլ Քո մեծ զորությամբ ուրախանանք` Քո աջ կողմը բազմած` որպես լույսի որդիներ և փրկության ժառանգորդներ:
Իրանի հոգևոր առաջնորդի խորհրդական Ալի Աքբար Վելայաթիի քննադատական խիստ տոնայնությամբ հոդվածը մեզանում շատ քննարկվեց։
Այդ քննարկումը, սակայն, ուներ մի կարևորագույն թերություն՝ երբ հոդվածի շեշտադրումներն ընդհանրապես չէին դիտարկվում Իրանի արտաքին քաղաքական փոփոխված ռազմավարության համատեքստում...