Ինչո՞ւ է փլուզվում բռնապետի «անհաղթելիության» լեգենդը
27.10.2026 | 11:42
Հարգելի՛ հայրենակիցներ:
Այսօր ցանկանում եմ խոսել մի կարևոր օրինաչափության մասին, որն առաջին հայացքից կարող է անհասկանալի թվալ, բայց իրականում բացահայտում է ցանկացած ավտորիտար ռեժիմի ներքին թուլությունն ու վախերը։
Դուք նկատե՞լ եք, թե ինչպես են գործում տեղական իշխանիկներն ու «ֆեոդալները» տեղական ինքնակառավարման ընտրությունների ժամանակ։ Այդ օրերին նրանք կռիվ են տալիս ամեն մի քվեի համար, գործի են դնում իրենց ողջ ազդեցությունը՝ վարչական ռեսուրսը, փողն ու ճնշումները։ Ինչո՞ւ. որովհետև դա իրենց իշխանությունն է, իրենց տարածքը, իրենց փողերը։ Եվ հաղթանակից հետո նրանք մի կտոր էլ «բաժին են հանում» երկրի բռնապետին՝ ցույց տալով իրենց հավատարմությունը, որպեսզի վերևից ստանան սեփական «տեղական ֆեոդի» անվտանգության երաշխիքները։ Այդ ընտրություններում նրանք վախ չունեն «Տիրոջ աչքից ընկնելու»․ նրանք լիովին վստահ են իրենց դիրքերում։
Բայց ի՞նչ է տեղի ունենում, երբ գալիս են համապետական ընտրությունները։
Համապետական ընտրությունների ժամանակ պատկերը կտրուկ փոխվում է։ Տեղական ֆեոդալների մոտ արթնանում է ամենամեծ վախը՝ բռնապետի հնարավոր հեռացման վտանգը։ Նրանք շատ լավ հասկանում են, որ քաղաքական քամիները կարող են փոխվել։ Նրանք տեսնում են ժողովրդի դժգոհությունը և զգում են, որ բռնապետի կառքը գլորվում է ձորը։
Եվ ի՞նչ են անում նրանք այդ պահին։ Նրանք այլևս ամբողջ ուժով չեն լծվում այդ կառքին։ Նրանք սկսում են երկդիմի խաղալ։ Մի կողմից՝ վերևներին ցույց են տալիս, թե իբր աշխատում են, մյուս կողմից՝ զգուշանում են ժողովրդի հետ վերջնականապես թշնամանալուց։ Նրանք չեն ուզում թաղվել ռեժիմի փլատակների տակ։ Նրանք սկսում են փնտրել իրենց փրկության ճանապարհները, մտածում են վաղվա օրվա մասին, երբ այլևս չի լինելու իրենց «հովանավորն ու տերը»։
Սա է համակարգի ամենամեծ ճաքը։ Այն իշխանությունը, որը հենված է միայն վախի և շահի վրա, փլուզվում է հենց այն պահին, երբ տեղական «սյուները» հասկանում են, որ վերևում գտնվողն այլևս անհաղթելի չէ։
Սիրելի՛ ժողովուրդ,
Սա մեզ համար կարևոր ազդակ է։ Բռնապետությունը հավերժ չէ, և նրա հենարանները շատ ավելի թույլ են, քան թվում է արտաքուստ։ Երբ մենք ցույց ենք տալիս մեր միասնությունն ու պայքարելու կամքը, տեղական ֆեոդալներն առաջինն են նահանջում և լքում խորտակվող նավը։
Ուրեմն՝ չվախենա՛նք, կազմակերպվե՛նք և տե՛ր կանգնենք մեր ապագային, որովհետև փոփոխություններն անխուսափելի են։
Հրայր ԿԱՄԵՆԴԱՏՅԱՆ
Մեկնաբանություններ
Ասում են...
.
.
-
Ասում են… Հայաստանում կրկին հակառուսական կեղծ և Արևմուտքի կողմից կառավարելի ալիք է ստեղծվել, թե ՀԱՊԿ-ը մեզ չօգնեց, և ՀԱՊԿ-ից պետք է դուրս գանք։ Նշում են նաև, թե Ռուսաստանը Հայաստանին անհուսալի դաշնակից է
-
Ասում են… Նա Ռուսաստանի բացահայտ թշնամի է, որը, մինչև որոշակի պահը, իշխանության գալով ստիպված էր քողարկել իր մտադրությունները, իր նպատակները։ Մենք թույլ տվեցինք մեզ «մոլորեցնել» հույսերով, թե ինչ-որ կերպ դա կանցնի-կգնա, բայց այդպես չեղավ
-
Ասում են… Հայաստանն իսկապես կատարել է իր աշխարհաքաղաքական ընտրությունը՝ դեմքով շրջվելու դեպի Եվրոպա։ Մենք չենք կարող գործել այնպես, կարծես դա գոյություն չունի։ Մենք՝ ֆրանսիացիներս, պետք է ընդունենք այդ ընտրությունը և հավատարիմ լինենք դրան
-
Ասում են… Զարմանալի է՝ Թրամփն ասաց, որ ոչ ոք իրեն չի ասել՝ Իրանը կարող է փակել Հորմուզի նեղուցը։
Յուրաքանչյուր ռազմական խաղային տեսության ժամանակ, որին ես մասնակցել եմ, առաջին բանը, որ մենք ենթադրել ենք, այն էր, որ Իրանը դա կանի
-
Ասում են… Հնարավոր չէ որևէ գերտերության թիկունքում գործարքներ կնքել, որոնց մասին ամենայն մանրամասնությամբ տեղյակ չլինեն մյուս գերտերությունները: Բոլոր գերտերություններն էլ տիրապետում են հետախուզական այնպիսի հզոր հնարավորությունների, որ փոքր երկրները հազիվ թե կարողանան նրանցից որևէ գաղտնիք թաքցնել
-
Ասում են… Ի տարբերություն Արևմուտքի, որը կոչ է անում Հայաստանին կրճատել Ռուսաստանի հետ իր հարաբերությունները, մենք չենք խոչընդոտում Հայաստանի առևտրատնտեսական կապերի զարգացմանը այլ երկրների, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի հետ
-
Ասում են… Պետք է անկեղծորեն խոստովանել, որ ընդդիմադիր կուսակցությունների միջև ամիսներ շարունակ ընթացող բանակցությունները ոչ մի համաձայնության չեն հանգեցրել: Այդ պարագայում, պառակտված ընդդիմությանը միավորելու միակ կարող ուժը Սամվել Կարապետյանն է
-
Ասում են… Իրանի հետ հարաբերությունները Հայաստանի համար այլընտրանք չունեն այդ հարաբերությունները կենսական նշանակություն ունեն թե՛ Հայաստանի, թե՛ Իրանի համար, և այս իրողությունը պետք է հասկացնել արևմտյան գործընկերներին
-
Ասում են… Բաքուն դատապարտեց Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման իրավունքը, որը դրսևորվեց Խորհրդային Միության փլուզման ժամանակ։ Դա բռնություն էր, դատաստան, ոչ թե դատավարություն
-
Ասում են… Վստահ ենք, որ Հարավային Կովկասի երկրները, այդ թվում՝ Հայաստանը, հասկանում են, որ Բրյուսելի և Վաշինգտոնի ենթադրաբար բարի մտադրությունների հետևում թաքնված են սառը հաշվարկներ
-
Ասում են… Իրանի ուրանի պաշարների ոչնչացման և զրոյական հարստացմանն անցնելու ԱՄՆ պահանջներն անիրատեսական են։ Հրթիռային ծրագրի և դաշնակիցներին սատարելու վերաբերյալ պայմանները քննարկման ենթակա չեն։
Իրանը չի ենթարկվի դրսից պարտադրված թելադրանքին։ Մենք անկախ երկիր ենք և ինքներս ենք որոշում մեր ուղին
-
Ասում են… Մեզ բացարձակապես չի վերաբերում այն, ինչ կատարվում է Գրենլանդիայի հետ։ Բայց մենք Միացյալ Նահանգների հետ նմանատիպ հարցեր լուծելու փորձ ունենք:
19-րդ դարում, կարծեմ՝ 1867 թվականին, ինչպես գիտենք, Ռուսաստանը վաճառեց Միացյալ Նահանգներին, իսկ Միացյալ Նահանգները մեզնից գնեց Ալյասկան
-
Ասում են Մենք գիտեինք, որ կանոնների վրա հիմնված միջազգային կարգի պատմությունը մասամբ կեղծ էր։ Որ ուժեղագույններն իրենց կազատեն պարտավորություններից այն ժամանակ, երբ ճիշտ համարեն։ Որ առևտրային կանոնները կիրառվում էին անհամաչափորեն։ Եվ որ միջազգային իրավունքը կիրառվում էր տարբեր խստությամբ՝ կախված մեղադրյալի կամ զոհի ինքնությունից
-
Ասում են… Այս պահին մենք ապրում ենք մեր պատմության ամենածանր փուլերից մեկը: ՈՒկրաինայի վրա ճնշումը հիմա առավելագույնն է։ ՈՒկրաինան կարող է կանգնել չափազանց բարդ ընտրության առաջ` կա՛մ արժանապատվության կորուստ, կա՛մ հիմնական գործընկերոջ հնարավոր կորուստ։ Կա՛մ բարդ 28 կետերի ընդունում, կա՛մ անչափ ծանր ձմեռ
-
Ասում են… Ինչո՞ւ մենք 2020 թվականին այդ պատերազմը չկանխեցինք։ Չէ՞ որ կարող էինք կոշտ զգուշացնել Ադրբեջանին, որ ուժային լուծում թույլ չենք տա։ Եվ ոչինչ էլ չէր լինի
Տարածաշրջանային
Ադրբեջանը ձգտում է Հարավային Կովկասում հաստատել գերիշխող դիրք և տարածաշրջանային զարգացումները ենթարկել սեփական ռազմավարական շահերին
Այսօր թերևս խոսեմ «Pax Azerbaijana» եզրույթի մասին, որը ադրբեջանական գերիշխանության աշխարհաքաղաքական նախագիծ է: Կտեսնենք, որ այն այլևս «գետնի վրա» գոյություն ունեցող իրողություն է:Եվ ուրեմն, Pax Azerbaijana-ն կամ, որ նույնն է՝ «Ադրբեջանական խաղաղությունը», աշխարհաքաղաքական հասկացություն է, որն արտահայտում է Ադրբեջանի ձգտումը՝ Հարավային Կովկասում հաստատել գերիշխող դիրք և տարածաշրջանային զարգացումները ենթարկել սեփական ռազմավարական շահերին...
