Բռնության շղթան՝ խորհրդարանից մինչև փողոց
01.11.2026 | 21:32
Երեկ երեկոյան հայտնի դարձավ, որ Երևանում 15-ամյա երեք տղաներ՝ մարմնական տարբեր աստիճանի վնասվածքներով, ծայրահեղ ծանր վիճակում տեղափոխվել են «Սուրբ Աստվածամայր» բժշկական կենտրոն։
Միջադեպի մանրամասները դեռևս հայտնի չեն, սակայն չի բացառվում, որ գործ ունենք քրեական բնույթի հերթական «ռազբորկայի» հետ։
Հայաստանում քրեական բարքերի իսկական բում է։ Լրահոսն ամեն օր ողողված է կրակոցների, դանակահարությունների, սպանությունների մասին տեղեկություններով։ Առավել մտահոգիչ է, որ բռնության այս միջավայրում ավելի հաճախ են հայտնվում պատանիներն ու երիտասարդները։
Ակնհայտ է, որ Հայաստանում կառավարման խորքային ճգնաժամ կա, որի պատճառները համակարգային են՝ իրավապահ մարմինների անարդյունավետությունից մինչև սոցիալական և կրթական խնդիրներ։
Սակայն պակաս կարևոր չէ, որ բռնությունն ու անպատժելիությունն, ըստ էության, խրախուսվում են իշխանության ամենաբարձր մակարդակով։
Օրինակ՝ հոկտեմբերի 29-ին Ազգային ժողովում տեղի ունեցած ծեծկռտուքից հետո Նիկոլ Փաշինյանը ոչ միայն չի դատապարտել իր թիմակիցների գործողությունները, այլև հրապարակավ ողջունել է դրանք՝ հայտարարելով, որ «աթոռով է, թե ինչով է՝ համարժեք է և ճիշտ է»։
Փաշինյանը հրապարակավ քաջալերում է իր թիմակիցների խուլիգանական վարքագիծն ու սադրանքները խորհրդարանում՝ փաստացի քաղաքական պատասխանատվություն ստանձնելով տեղի ունեցածի համար:
Փաշինյանն՝ իր վարքագծով, հասարակությանը վտանգավոր ազդակ է փոխանցում. ագրեսիան, ուժի կիրառումն ու օրենքի նկատմամբ արհամարհանքը կարող են դառնալ ընդունելի վարքագիծ, եթե դրանք նորմալացվում են երկրի ղեկավարի մակարդակով:
Այս պարագայում ինչո՞ւ պետք է զարմանանք, որ բռնության «մշակույթը» տարածվում է նաև պատանիների ու երիտասարդների շրջանում(իհարկե, երիտասարդության շրջանում բռնության աճը պայմանավորված է նաև սոցիալական ու կրթական խնդիրներով, ոստիկանության արձագանքի ոչ բավարար արդյունավետությամբ և հետպատերազմյան հոգեբանական հետևանքներով):
Իհարկե, յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատասխանատու են այն կատարողները, բայց հասարակական կրիմինալ միջավայրի ձևավորման համար քաղաքական ու բարոյական պատասխանատվություն է կրում, առաջին հերթին, իշխանությունը։
Երբ վարչապետի մակարդակով քաջալերվում է բռնությունը, ինչո՞ւ պետք է այլ «օրենքներով» ապրեն փողոցում:
Երբ մարդիկ տեսնում են, որ երկրի ղեկավարը ողջունում է աթոռ նետելը և ուժի կիրառումը որպես «համարժեք» արձագանք, նրանք ագրեսիան ընկալում են որպես վարքագիծ բոլոր հարաբերություններում:
Սուրեն Սուրենյանց
Սուրեն Սուրենյանց
Հեղինակի նյութեր
Մեկնաբանություններ
Ասում են...
.
.
-
Ասում են… Հայաստանում կրկին հակառուսական կեղծ և Արևմուտքի կողմից կառավարելի ալիք է ստեղծվել, թե ՀԱՊԿ-ը մեզ չօգնեց, և ՀԱՊԿ-ից պետք է դուրս գանք։ Նշում են նաև, թե Ռուսաստանը Հայաստանին անհուսալի դաշնակից է
-
Ասում են… Նա Ռուսաստանի բացահայտ թշնամի է, որը, մինչև որոշակի պահը, իշխանության գալով ստիպված էր քողարկել իր մտադրությունները, իր նպատակները։ Մենք թույլ տվեցինք մեզ «մոլորեցնել» հույսերով, թե ինչ-որ կերպ դա կանցնի-կգնա, բայց այդպես չեղավ
-
Ասում են… Հայաստանն իսկապես կատարել է իր աշխարհաքաղաքական ընտրությունը՝ դեմքով շրջվելու դեպի Եվրոպա։ Մենք չենք կարող գործել այնպես, կարծես դա գոյություն չունի։ Մենք՝ ֆրանսիացիներս, պետք է ընդունենք այդ ընտրությունը և հավատարիմ լինենք դրան
-
Ասում են… Զարմանալի է՝ Թրամփն ասաց, որ ոչ ոք իրեն չի ասել՝ Իրանը կարող է փակել Հորմուզի նեղուցը։
Յուրաքանչյուր ռազմական խաղային տեսության ժամանակ, որին ես մասնակցել եմ, առաջին բանը, որ մենք ենթադրել ենք, այն էր, որ Իրանը դա կանի
-
Ասում են… Հնարավոր չէ որևէ գերտերության թիկունքում գործարքներ կնքել, որոնց մասին ամենայն մանրամասնությամբ տեղյակ չլինեն մյուս գերտերությունները: Բոլոր գերտերություններն էլ տիրապետում են հետախուզական այնպիսի հզոր հնարավորությունների, որ փոքր երկրները հազիվ թե կարողանան նրանցից որևէ գաղտնիք թաքցնել
-
Ասում են… Ի տարբերություն Արևմուտքի, որը կոչ է անում Հայաստանին կրճատել Ռուսաստանի հետ իր հարաբերությունները, մենք չենք խոչընդոտում Հայաստանի առևտրատնտեսական կապերի զարգացմանը այլ երկրների, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի հետ
-
Ասում են… Պետք է անկեղծորեն խոստովանել, որ ընդդիմադիր կուսակցությունների միջև ամիսներ շարունակ ընթացող բանակցությունները ոչ մի համաձայնության չեն հանգեցրել: Այդ պարագայում, պառակտված ընդդիմությանը միավորելու միակ կարող ուժը Սամվել Կարապետյանն է
-
Ասում են… Իրանի հետ հարաբերությունները Հայաստանի համար այլընտրանք չունեն այդ հարաբերությունները կենսական նշանակություն ունեն թե՛ Հայաստանի, թե՛ Իրանի համար, և այս իրողությունը պետք է հասկացնել արևմտյան գործընկերներին
-
Ասում են… Բաքուն դատապարտեց Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման իրավունքը, որը դրսևորվեց Խորհրդային Միության փլուզման ժամանակ։ Դա բռնություն էր, դատաստան, ոչ թե դատավարություն
-
Ասում են… Վստահ ենք, որ Հարավային Կովկասի երկրները, այդ թվում՝ Հայաստանը, հասկանում են, որ Բրյուսելի և Վաշինգտոնի ենթադրաբար բարի մտադրությունների հետևում թաքնված են սառը հաշվարկներ
-
Ասում են… Իրանի ուրանի պաշարների ոչնչացման և զրոյական հարստացմանն անցնելու ԱՄՆ պահանջներն անիրատեսական են։ Հրթիռային ծրագրի և դաշնակիցներին սատարելու վերաբերյալ պայմանները քննարկման ենթակա չեն։
Իրանը չի ենթարկվի դրսից պարտադրված թելադրանքին։ Մենք անկախ երկիր ենք և ինքներս ենք որոշում մեր ուղին
-
Ասում են… Մեզ բացարձակապես չի վերաբերում այն, ինչ կատարվում է Գրենլանդիայի հետ։ Բայց մենք Միացյալ Նահանգների հետ նմանատիպ հարցեր լուծելու փորձ ունենք:
19-րդ դարում, կարծեմ՝ 1867 թվականին, ինչպես գիտենք, Ռուսաստանը վաճառեց Միացյալ Նահանգներին, իսկ Միացյալ Նահանգները մեզնից գնեց Ալյասկան
-
Ասում են Մենք գիտեինք, որ կանոնների վրա հիմնված միջազգային կարգի պատմությունը մասամբ կեղծ էր։ Որ ուժեղագույններն իրենց կազատեն պարտավորություններից այն ժամանակ, երբ ճիշտ համարեն։ Որ առևտրային կանոնները կիրառվում էին անհամաչափորեն։ Եվ որ միջազգային իրավունքը կիրառվում էր տարբեր խստությամբ՝ կախված մեղադրյալի կամ զոհի ինքնությունից
-
Ասում են… Այս պահին մենք ապրում ենք մեր պատմության ամենածանր փուլերից մեկը: ՈՒկրաինայի վրա ճնշումը հիմա առավելագույնն է։ ՈՒկրաինան կարող է կանգնել չափազանց բարդ ընտրության առաջ` կա՛մ արժանապատվության կորուստ, կա՛մ հիմնական գործընկերոջ հնարավոր կորուստ։ Կա՛մ բարդ 28 կետերի ընդունում, կա՛մ անչափ ծանր ձմեռ
-
Ասում են… Ինչո՞ւ մենք 2020 թվականին այդ պատերազմը չկանխեցինք։ Չէ՞ որ կարող էինք կոշտ զգուշացնել Ադրբեջանին, որ ուժային լուծում թույլ չենք տա։ Եվ ոչինչ էլ չէր լինի
Տարածաշրջանային
Եվրոպայում ստեղծված խնդիրների համար պարզ լուծումներ գոյություն չունեն
Աշխարհում սկսել են հարց բարձրացնել՝ ինչո՞ւ է Եվրոպայի կառավարությունների համար այդքան դժվար արձագանքել աճող բողոքի ցույցերին։Առնվազն ութ եվրոպական երկներում սկսված բողոքի ցույցերի ալիքը թուլացման նշաններ չի ցուցաբերում...
