Երեկ խեղճ Գառնիկ Իսագուլյանը գնաց գերեզմանի դուռ և բարեհաջող հետ եկավ. «Շանթ» հեռուստաընկերությունը հրավիրել էր նրան եթեր բանավեճի մի յուրահատուկ ամերիկացու հետ...
Վարդգեսը բալկոնում նստած սուրճ էր խմում, մեկ էլ բարձր փռշտաց։ Էդ պահին դիմացի շենքի էլեկտրիկը, որ եկել էր հաշվիչները փոխելու, շենքի լույսերն անջատեց, որ սկսի փոխել հաշվիչները...
Հնարավոր թյուրըմբռնումներից խուսափելու համար, սկզբից ևեթ փաստեմ՝ չեմ կարդացել Ալինա Պողոսյանի «Նապաստակի գլուխներ հագած» վեպը։ Ասելիքս էլ բացարձակ ստեղծագործությանը չի առնչվում...
Երբ Նիկոլը սկսում է սահմանել, թե որն է պետությունը, փորձում իր նվազ երևակայությամբ էդ թեմայով մեկնաբանություններ անել, անդրադառնալ գաղափարաբանական խորքային հարցերին, լուսահոգի Լոկը սկսում է նարդի խաղալ...
ԱՄՆ-ում և Եվրոպայում Մերձավոր Արևելքն ընդունված է անվանել բարդ և դժվար գոտի։ Մերձավոր Արևելքը բարդ ու դժվար է նրա համար, քանի որ էթնիկ և կրոնական բազմազանությունը թույլ չի տալիս որևէ «դրսի» ուժի լիակատար վերահսկողություն...
Քիչ առաջ Յութուբում աչքիս ընկավ մի գեղեցիկ տեսահոլովակ՝ «Արցախի ժառանգության կանչը. Դիզակի Մելիք Եգանի ապարանք» վերնագրով (տեղադրվել է երեկ՝ յութուբյան «ԲԵՎԵՌ/BEVER» ալիքում)...
Ցավոք սրտի, մեր հասարակական միտքն ու քաղաքական «էլիտան» անտարբեր կամ գրեթե անտարբեր են Ռուսաստանից եկող քաղաքական և աշխարհաքաղաքական մեսիջների նկատմամբ...
Ներկա աշխարհաքաղաքական մեծ տրանսֆորմացիան, որը սկսվել էր Գորբաչովի, դեռևս շատ գաղտնիքներով պարուրված, «պերեստրոյկայով» ու դրա անմիջական հետևանք ԽՍՀՄ-ի կոլապսով, իր աննախադեպ մասշտաբայնության պատճառով դեռևս շատ հեռու է ավարտից, որն էլ կունենա ինչ-որ ձևի ժամանակավոր ուժային հավասարակշռության տեսք երկու կամ էլ, ավելի քիչ հավանական, երեք գլոբալ հզորություններ ունեցող բևեռների միջև...