Մեր սույն գրությունն ուղղում ենք Ձեզ Հանրակրթական դպրոցի «Հայոց պատմություն» առարկայի 7-րդ դասարանի դասագրքի պատրաստության գործընթացում և բովանդակության մեջ տեղ գտած մի շարք առանցքային բացթողումների և սխալների վերաբերյալ` ակնկալելով Ձեր իրավաչափ միջամտությունը։

Պատմության արդեն վատ համբավ ձեռք բերած դասագրքի շուրջ քննարկումներն ու քննադատություններն այնպիսի ծավալ են ընդունել, որ միայն առողջ բանականություն ու գիտական անաչառություն չունեցող մեկը կշարունակի պնդել, որ այն պետք է թողնել շրջանառության մեջ։ Այս ձևակերպումն առաջին հայացքից շատ կտրուկ կարող է թվալ և նույնիսկ վիրավորական, սակայն ես այդպես չեմ կարծում։ Ինչու՞:

Երեկ ԿԳՄՍ նախարարությունում կայացավ «Հայոց պատմության» յոթերորդ դասարանի դասագրքի վերաբերյալ մասնագիտական քննարկում՝ ԿԳՄՍ նախարար Ժաննա Անդրեասյանի մասնակցությամբ։

Ժամանակն է հստակ վերափոխել կրթական համակարգի կառուցվածքը դպրոց, բուհ, ասպիրանտուրա:

Պրակտիկանտիս հատկացված 2-րդ դասարանում դասալսման էի: 2-րդի «Մայրենին» ձեռքովս շոշափեցի և աչքովս տեսա թերթվող եզրերին հարմարեցված Ադրբեջանի դրոշը: Եվ այդ գրքով շարունակում են մայրենի լեզու սովորեցնել:

Մասնագիտական քննարկման ու քննության նյութ դարձնելով խնդրո առարկա դասագիրքը՝ գտնում ենք, որ այն չի բավարարում հանրակրթական դպրոց ներմուծելու անհրաժեշտ պայմանները։

Քաղաքացիների հարցերին պատասխանելու ժամանակ ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը ուղղակիորեն նշեց մեր բուհական համակարգի ցածր մակարդակի մասին, հավելելով, որ ՀՀ բուհերը չեն համապատասխանում միջազգային չափանիշներին: Բարձրագույն կրթության համակարգում որպես չորս տասնամյակ աշխատող և դոկտորի ու պրոֆեսորի գիտակրթական աստիճանի հասած մասնագետ, ինձ թույլ կտամ որոշակի դիտարկումներ և պարզաբանումներ անել:

Սույն կոչով ցանկանում եմ անդրադառնալ հանրության շրջանում լայն քննարկում ստացած 7-րդ դասարանի պատմության դասագրքի հետագա ճակատագրին։ Վերջին մեկ ամսվա ընթացքում տարբեր մասնագետներ ներկայացրել են իրենց եզրակացությունները, հիմնավոր կերպով փաստելով դասագրքում առկա ակհայտ թերություններն ու խոցելի կողմերը։

Հայոց պատմության 7-րդ դասարանի դասագրքի մասին պետք է նշեմ, որ գրված է փնթի, ոչ գիտական, տուրք է տրված թուրք-ադրբեջանական հակագիտական թեզերին, զարմանալիորեն ԿԳՄՍՆ հրատարակել է խավարամիտ, տգետ և կեղծ տեսակետներ պարունակող, ոչ հայոց պատմության մասնագետի կողմից գրված դասագիրք։

Դասագիրք պատրաստելն ու մատաղ սերնդին դրա միջոցով կրթելը ցանկացած երկրի համար ռազմավարական լուրջ խնդիր է, եթե կուզեք՝ ազգային անվտանգության կարևորագույն բաղադրիչներից մեկն է։ Ի վերջո, հենց այդ դասագրքերն են այն կարևոր միջոցները, որոնք որոշիչ դերակատարություն ունեն քաղաքացի կրթելու, քաղաքացիական գիտակցություն ձևավորելու, անձի ինքնությունն ու ինքնագիտակցությունն ամրապնդելու, ինչպես նաև սեփական երկրի, հայրենիքի, ժողովրդի պատմական ու մշակութային ժառանգության հանդեպ հարգանք ու ակնածանք սերմանելու գործում։