Աստվածաշունչ մատյանից

Իմաստության պսակը Տիրոջ հանդեպ երկյուղն է։ Նա է, որ ծլեցնում է խաղաղություն և կատարյալ առողջություն, տեսնում և քննում է ամեն բան։ Նա է, որ բխեցրեց իմաստունի խրատը և գիտությունը, բարձրացրեց նրանց փառքը, ովքեր ունեն այն։ Իմաստության արմատը երկյուղն է Տիրոջից, և նրա ոստերը՝ երկար կյանքը։ Տիրոջ հանդեպ երկյուղը վանում է մեղքը, իսկ երկյուղ չունեցողը չի կարող արդարանալ։ Անիրավ զայրույթը չի կարող արդարանալ, քանզի նրա զայրույթի ընթացքը նրան տանում է դեպի կործանում։

Սիրաքի Իմաստությունը 1. 22-28

Մեկնաբանություններ