«Բնությունը մեզ հարատևելու անվիճելի կարողություն է նվիրել»

Զարմանալի է, մենք խնամքով մոռացանք քովիդի մասին: Եթե ինքս շատ ծանր հիվանդացած չլինեի, հրաշքով խույս տված մահվանից, կմտածեի, որ այդ ծանր մղձավանջը հնարովի էր, ոչ մի թագաժահր էլ չի եղել: Բայց եղել է:

Հիշենք ընդամենը 5-6 ամիս առաջ դեռ կար խուճապը: Եվ ի՞նչ, միանգամից անհետացա՞վ: Ինչ-որ բան իրոք այն չէ: Այն, ինչի մեջ ներքաշեցին ամբողջ մոլորակը, լիովին իրական էր, և ամենևին էլ երկնային ուժերը չէին այն ստեղծողներն ու իրագործողները: Աշխարհի իրական տերերն էին հեղինակները, ովքեր չեն սիրում բացահայտվել, բայց կազմակերպիչներն են համամոլորակային բոլոր աղետների: Այդ նրանց ծրագրի ընթացիկ անցքերից մեկն է ընդամենը ռուս ուկրիանական բախումը: Նաև՝ Հայաստանի կազմաքանդումը, որն արդեն թափ է առել:

Վաղուց ի վեր ունենք «հայի վերջին խելք» արտահայտությունը, որը, եթե մանրամասն չքննարկենք, գոնե մակերեսային ընկալմամբ նշանակում է հայերին բնորոշ խելքի առկայություն: Դե, ուրեմն երևի ժամանակն է ի հայտ բերելու մեր զենքը, մեր գոյատևելու բնազդը՝ մեր անվիճելի խելքը: Եթե բնական հարստություններ չունենք, բնությունը մեզ գոնե հարատևելու անվիճելի կարողություն է նվիրել: Հազարամյակներ դիմացել ենք և՛ ցրտին, և՛ տապին ու, փառք Տիրոջը, չենք կորել, ապրում ենք: Աշխարհի բոլոր ծագերում: Եվ պիտի ապրենք: Հավատացեք: Կեղտածին փրփուրը հերթական անգամ բարձրացել է վեր, որպեսզի ինքնամաքրվի ու զուլալվի մեր ազգային մաճառը:
Ես հավատում եմ մեր անարատ գինու ծնունդին:

Հայկ Մարտիրոսյան

Մեկնաբանություններ