Քաղաքական ֆոկուսնիկներ և հոգնած հանրույթ

Հայաստանն արդեն վաղուց դարձել է քաղաքական, պետական կառավարման և հանրային հարաբերությունների մի յուրահատուկ կրկես:

Մի կրկեսային շապիտո, որտեղ շատ են արդեն յուղ վառող, նավթալինոտ, տարած հետ բերած, կուսությունը բազմիցս միամիտներին նվիրաբերած քաղաքական ֆոկուսնիկները, շոումենները, քաղաքական ակրոբատները, որոնք, ի զարմանս, որպես կանոն միշտ թաթերի վրա են ընկնում:

Անտաղանդ ու փողոցային մակարդակի դերասաններով լեցուն:

Լիքը քաղաքական, պետական պաշտոնավարման դեժավյուներով՝ երբեք չվերապրած կամ երբեք չփորձարկված իրավիճակների որպես առաջին անգամ կատարվելու ընկալումներով ու հույզերով, կեղծավորությամբ, ստերով և զռռացող տրյուկներով լեցուն՝ անուղեղների մակարդակի համար նախատեսված, էժանագին ու կրկեսի դիմացի կամ Երևանյան լճի մոտի կանգնածների մակարդակի:

Արդեն չբուժվող հիվանդությունների բուկետներով, հայհոյանքների ու անեծքների սոուսով «համեմված»:

Հանրությունն էլ դարձել է նորմալ քաղաքական ու բարոյական հարաբերությունների իմպոտենտ՝ հոգնած ու անտարբեր:

Իրավիճակները չընկալող, միայն ֆիքսող, մի փոքր ընդվզող ու իրավիճակին հաշտվող:

Ռոբերտ Մելքոնյան

Մեկնաբանություններ