Թող եզները ծառ կտրեն

Լսել էի, որ նա մեծ ազդեցություն ունի մեծամեծերի վրա, ուստի երբ հանդիպեցի հրապարակի տոնածառը հավաքող բանվորներին հրահանգներ տալիս՝ մի քանի հարց ուղղեցի.

- Ինչու՞ են մեր ղեկավարները խուսափում կարևոր տեղեր գնալուց:

- Ի՞նչը նկատի ունես:

- Օրինակ, ինչու՞ պաշտպանության նախարարը չի գնում Մինսկ՝ իր կոլեգաների հավաքին մասնակցելու:

- Որովհետև նա սպարապետ է ու պատմաբան ու իմ խորհրդով չի կրկնում իր նախորդների սխալները:

- Ի՞նչ սխալներ:

- Հիշու՞մ ես՝ ինչ եղավ, երբ Վասակ սպարապետը գնաց Պարսկաստան:

- Ի՞նչ եղավ:

- Նրան մորթազերծ արեցին մեջը ահագին խոտ լցրեցին ու դրեցին մի տեղ, որ բոլորը տեսնեն:

- ՈՒրեմն սրան չես թողնում գնա, որ մեջը խոտ չլցնե՞ն:

- Պատմության դասերը կարևոր են:

- Դու նկատի ունես 7-րդ դասարանի՞ պատմությունը:

- Բոլոր դասարանների:

- Լավ, իսկ ինչու՞ գերագույնը չգնաց Բիշքեկ:

- Որովհետև, երբ Պապ թագավորը գնաց Տարսոն, նրա առաջ ահագին կեր ու գինի դրեցին, հետո հետևից թուրը կոխեցին...

- Ճիշտ որ, սարսափելի դասեր են, բա հիմա՞ ում ես խորհուրդ տալիս:

- Քաղաքապետին:

- Ի՞նչ խորհուրդ ես տալիս:

- Հիշու՞մ ես, երբ Ձախորդ Փանոսը գնաց ծառ կտրելու՝ ինչպես ծառը տապալվեց, լղճեց սայլն ու եզներին, իսկ ինքը հազիվ փրկվեց:

- Կարծես թե հիշում եմ այդպիսի բան:

- Ահա ես նրան խորհուրդ եմ տալիս, որ անձամբ չգնա ծառ կտրելու, այլ միայն եզներին ուղարկի:

Կարո ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ

Մեկնաբանություններ