Ռուսաստանը չի պատրաստվում ֆինանսավորել հայկական եվրաինտեգրումը, և Երևանի յուրաքանչյուր քայլն այդ ուղղությամբ ունի օբյեկտիվ հետևանքներ՝ հայտարարել է ՌԴ Անվտանգության խորհրդի քարտուղար Սերգեյ Շոյգուն: Նա շեշտել է, որ Երևանի քաղաքականության մեջ նկատվում է Հյուսիսատլանտյան դաշինքի հետ համագործակցությունն ընդլայնելու ակնհայտ ձգտում, ինչպես նաև Հայաստանի բացահայտ սպառողական վերաբերմունքը ՀԱՊԿ-ի և ԵԱՏՄ-ի նկատմամբ։               
 

Մտածում եմ, որ զուր չեմ չարչարվում

Մտածում եմ, որ զուր չեմ չարչարվում
12.11.2025 | 12:00

2010-2011 թթ. հայերեն, անգլերեն և ռուսերեն լույս տեսավ իմ «Ապրոյան գերդաստանի պատմություն» գիրքը: Դա դժվար գործ էր, որովհետև Բագրատունի արքայական տոհմից սերող, ազնվական, եվրասիական այդ գերդաստանը առաջին անգամ հիշատակվում է 1521 թվականից:

Բայց խոսքն այդ գրքի մասին չէ, այլ այն փաստի, որ գրքումս չկա և նորերս եմ հայտնաբերել:

Կասկածից վեր է, որ Նուբարյանները ղարաբաղցիներ էին, և իրենք էլ դա շատ լավ գիտեին:

Եգիպտոսի առաջին վարչապետ Նուբար Նուբարյանի հայրը ղարաբաղցի Մկրտիչ Մելիքյանն էր, որ առևտրական գործերով Արցախից հասել էր Զմյուռնիա ու բնակություն հաստատել:

Պահպանվել է Զմյուռնիայի հոգևոր առաջնորդ Մարտիրոս եպիսկոպոսի 1804 թ. ձեռագրի տեքստը, որտեղ նա գրում է. «Են եւ ԱՌԱՔԵԼԻՆ, որ տակաւին կենդանի է եւ նախկին թարգման Անգլիացւոց, երեք որդիք` ԳԱԼՈՒՍՏ, ԱԲՐԱՀԱՄ եւ ՍԷԹ. եւ երեք դստերք` ԿԻՒԼՀԱՆ, ՄԷՆԷՆՏ եւ ԱՆՆԱ»:

Եվ ահա պարզեցի, որ Մ. Մելիքյանն ամուսնացել էր ԿԻՒԼՀԱՆ-ի հետ:

Ապրոների ու Նուբարների խնամիական կապը հետագայում էլ է շարունակվել. Պողոս Նուբարի քույր Զիբան ամուսնացել էր Եգիպտոսի մեկ այլ վարչապետի` Տիգրան Ստեփանի դ'Ապրոյի հետ (վերջին լուսանկար):

Նման գյուտերն են ինձ ոգևորում, մտածում եմ, որ զուր չեմ չարչարվում...

Խաչատուր ԴԱԴԱՅԱՆ

Դիտվել է՝ 44170

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ