ՈՒկրաինական դասեր

Մոլորություն է կարծել, թե ռուս- ուկրաինական պատերազմը կարող է ամրապնդել Ուկրաինայի անկախությունը կամ մեծացնել նրա սուբեկտայնությունը:

Հնարավոր չէ դիմակայել միջուկային պետությանը՝ առանց կախվածության մեջ հայտնվելու ուժային այլ կենտրոններից, որոնք քեզ աջակցելու են:

Ու սրա հետևանքով՝ Ուկրաինան կանգնեց պետականության կոլապսի առաջ:

Այսօր այդ երկրից բոլորն ինչ-որ բան են ուզում. Ռուսաստանն ուզում է տարածքներ, ԱՄՆ-ը՝ բնական ռեսուրսների նկատմամբ վերահսկողություն, Եվրոպայի լիբերալ շահախմբերը՝ պատերազմի շարունակում մինչև «վերջին ուկրաինացին»:

Եթե սա է ինքնիշխան Ուկրաինան, ապա միայն անուղղելի ռուսաֆոբների հիվանդ ուղեղներում:

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• Կաբո Վերդե. փոքր ազգի մեծ հեքիաթը մունդիալում
• Իսրայելի որոշմամ մասին՝ առանց էմոցիաների
• Ֆուտբոլից անդին. քաղաքականությունը ներխուժել է աշխարհի առաջնություն
• Փաշինյանի վտանգավոր ինքնախաբեությունը
• Աննախադեպ հետընտրական ճգնաժամ․ յոթ ուժ՝ ընդդեմ պաշտոնական արդյունքների
• Փաշինյանը կորցնելու է իշխանությունը, սակայն Հայաստանը չպետք է կորցնի իր կայունությունը, անվտանգությունն ու զարգացման հեռանկարը
• Հունգարիան փակում է ավտորիտարիզմի դուռը, Հայաստանը՝ բացում
• Թշնամիների կարիք ունեցող իշխանություն. Օրուելի «1984»-ը՝ հայկական իրականությունում
• Փաշինյանի ավազակապետության հաստատումը
• Նոր քաղաքական ստատուս-քվո
• Walk հավելվածը՝ ՔՊ վարչական ռեսուրսի գործի՞ք
• Պարտվող իշխանությունը դիմելու է ցանկացած ստորության. պատրաստ պետք է լինենք ցանկացած սցենարի
• Իշխանության «հարամության» սցենարները
• Թևանյանի հայտարարությունից մինչև Վարդանյանի հնարավոր հանձնում․ նույն շղթայի օղակնե՞ր
• Ալիևի առաջ «չոքածը»՝ սեփական ժողովրդի դեմ ագրեսիվ
• «Սա միջամտություն չէ»․ Մակրոնի վտանգավոր ցինիզմը Երևանում
• ԵՄ օրակարգում չկա և չի կարող լինել Հայաստանի անդամակցության հարց
• Արայիկի քինախնդիր վախերը
• «Պրահա-2»՝ Երևանում
• Խաղաղության իմիտացիա․ ինչու՞ պաշտոնական Բաքուն չի մասնակցում Երևանի գագաթնաժողովին

Մեկնաբանություններ